Bioindykacja florystyczna to ocena właściwości gleby na podstawie zasiedlających ją roślin. Wiele gatunków, w tym powszechnie występujące chwasty mają wąski zakres tolerancji względem określonych właściwości gleb, co oznacza że stanowią pewnego rodzaju biotest dla danych warunków siedliska. Gatunki takie są roślinami wskaźnikowymi dla danego czynnika – wskazują jego obecność/deficyt.

Rośliny wskaźnikowe poinformują plantatora o uwligotnieniu gleby, odczynie, obecności czy niedoborze składników pokarmowych. Jeśli gleba jest uboga w wapń pola licznie zasiedlać będzie chaber bławatek, czerwiec roczny, rumianek pospolity, szczaw polny oraz rzodkiew świrzepa.

Z kolei, jeśli masowo występuje: gorczyca polna, groszek bulwiasty, mak polny, miłek wiosenny, oset zwisły, szałwia łąkowa wskazuje na to, że wapnia w glebie jest względnie dużo.

- Poziomem optymalnym dla roślin nietolerujących zakwaszenia gleby jest 70 proc. udział wapnia w glebie, dla tolerujących zakwaszenie to zakres 56-70 proc. Tymczasem zakwaszenie gleb w kraju nie maleje, a raczej systematycznie rośnie - mówił prof. dr hab. Witold Grzebisz, kierownik Katedry Chemii Rolnej i Biochemii Środowiska z Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu podczas V Konferencji Narodowe Wyzwania w Rolnictwie 20 listopada 2017 r.

Podobał się artykuł? Podziel się!