Przystępując do tematu nawożenia roślin, uwaga rolników skoncentrowana jest na dostarczeniu makroelementów (azot, fosfor, potas, siarka, wapń i magnez), gdyż determinują one uzyskanie wysokich plonów dobrej jakości, z jednoczesnym pominięciem mikroelementów (żelazo, mangan, cynk, miedź, bor, molibden, chlor i nikiel), które jako składniki lub aktywatory enzymów uczestniczą w wielu reakcjach metabolicznych.

ROLA CYNKU

Plonotwórcza rola cynku w uprawie kukurydzy jest następstwem lepszego zaopatrzenia roślin w azot, przez co zwiększa się długość kolb. Ponadto zwiększa się odporność roślin na susze i choroby. Jeśli chodzi o znaczenie tego pierwiastka na poziomie komórkowym, stwierdza się, że jest to składnik wielu związków, enzymów takich jak: anhydraz, dehydrogenaz, peptydaz i fosfataz.

Cynk wpływa też na przepuszczalność błon komórkowych. Brak tego pierwiastka zmniejsza syntezę tryptofanu (aminokwas), co bezpośrednio oddziałuje na produkcję auksyn i w pośredni sposób ogranicza szybkość wzrostu roślin. Kukurydza niedobór cynku w początkowych fazach swojego rozwoju może skompensować większym pobraniem później, lecz już bez istotnego wpływu na plon.

Na pobieranie jonów cynku oddziałuje stosunek Ca:Zn oraz odczyn gleby - kwaśny wpływa na wzrost dostępności tego składnika dla roślin. Pierwiastek ten jest pobierany przez korzenie w postaci kationu Zn2+ i chelatów organicznych. Przy obfitym zaopatrzeniu roślin w Zn następuje przemieszczanie tego pierwiastka ze starszych liści do organów generatywnych, natomiast w czasie niedoboru tego składnika przenoszone są jego nieznaczne ilości.

Fosfor i cynk są pierwiastkami antagonistycznymi. Wraz ze wzrostem zasobności gleb w fosfor przyswajalny zmniejsza się dostępność cynku dla roślin. Dlatego też wysokie dawki całkowite fosforu stają się czynnikiem ograniczającym pobieranie cynku przez kukurydzę.

OBJAWY NIEDOBORU

Wizualne objawy niedoboru cynku widoczne są głównie na starszych liściach w postaci białych bądź biało-żółtych pasów wzdłuż nerwu głównego, który pozostaje zielony. Zmniejszeniu ulega również powierzchnia asymilacyjna liści, skracają się międzywęźla, co sprawia, że roślina ma karłowaty wygląd.