Nawozami wapniowymi szybko uwalniającymi wapień do gleby są nawozy tlenkowe (CaO). Po ich zastosowaniu wapień staje się w krótkim czasie dostępny dla roślin. Poza tym występują w formie niepylącej, czyli granulowanej co ułatwia ich rozrzucenie na polu. Wapno tlenkowe stosować trzeba jednak z rozwagą, gdyż podnieść można odczyn gleby do bardzo wysokiego poziomu, znacznie powyżej pH 7,2, a wówczas tak jak w przypadku nadmiernej kwasowości, wiele pierwiastków z gleby staje się niedostępnych dla roślin.

Z kolei spośród nawozów węglanowych (CaCO3) najszybciej działającym (rozpuszczającym) jest kreda, która bez mechanicznego rozdrabniania ma cząsteczki mniejsze niż 0,147 mm. Pylistość kredy skutkuje zwiększeniem rozpuszczalności wapienia. Dlatego kreda odznacza się dużą siłą zobojętniającą (ilość nawozu potrzebna do zobojętniania określonej ilości kwasu). Jest to również cecha nawozu wapniowo-magnezowego, gdzie tlenek magnezu ma o 40 proc. większą siłę zobojętniającą niż tlenek wapnia.

Jeśli chodzi o rozdrobnienie to w przypadku nawozów tlenkowych wapniowych i wapniowo-magnezowych oraz miękkich wapieniach typu wapno kredowe, stopień rozdrobnienia ma mniejsze znaczenie. Natomiast stopień rozdrobnienia jest istotny dla nawozów wytworzonych ze skał twardych (starszych), w tym zwłaszcza nawozów dolomitowych i wpływa na skuteczność odkwaszania. Im nawozy bardziej rozdrobnione, tym wapń szybciej uwalniany jest do gleby i w większym stopniu dostępny dla roślin.

Przy zakupie nawozu wapniowego, który ma cząsteczki większe niż 2 mm i jest mieszaniną złożoną z frakcji różnej wielkości trzeba liczyć się z niską jego jakością. Czasem taki tańszy nawóz zawiera dość duży dodatek gliny, co akurat będzie korzystne przy wysiewie na gleby bardzo piaszczyste.

Podobał się artykuł? Podziel się!