Azot pobierany jest przez pszenicę ozimą podczas całej wegetacji, ale z różną intensywnością. Okres najintensywniejszego wzrostu i pobierania azotu przypada na fazy strzelania w źdźbło i kłoszenia. Następny okres, w którym pszenica również pobiera znaczne ilości azotu, przypada na fazę zawiązywania ziarna. Przyswajanie tego składnika mineralnego jest nieco mniej intensywne niż w poprzednich okresach, niemniej w tej fazie pszenica potrzebuje go przede wszystkim do rozwoju ziarna i gromadzenia w nim białek zapasowych.

Termin stosowania

Pszenica musi otrzymać azot dostatecznie wcześnie wiosną. O tej porze będzie już po zastosowaniu pierwszej podstawowej dawki azotu, którą podaje się na przedwiośniu, w czasie ruszenia wegetacji. Dostatek azotu w tym okresie pobudza rośliny do wzrostu, wzmagając asymilację, co wpływa korzystnie na krzewistość produkcyjną i różnicowanie elementów kłosa. Wpływa więc na dwa główne czynniki plonotwórcze: obsadę kłosów oraz liczbę kłosków i kwiatów w kłosie.

Przy dobrej kondycji łanu, wysiewie pszenicy w terminie optymalnym i przy odpowiednio dużym nawożeniu wiosennym, gdy rośliny rozwijają się prawidłowo, mają ciemnozielone zabarwienie, opóźnienie zastosowania drugiej dawki azotu do fazy początku kłoszenia nie powoduje istotnej obniżki plonu ziarna. Zmniejsza się jedynie nieco liczba kłosów na jednostce powierzchni, ale rekompensuje ją wzrost masy 1000 ziarn, plon ziarna z kłosa i liczba ziarn z kłosa.

Bardzo dużym błędem jest niestosowanie azotu w fazie krzewienia wiosną. Wpływa to na zmniejszenie liczby kłosów na jednostce powierzchni, liczby ziarn w kłosie, plonu ziarna z kłosa i masy 1000 ziarn. Tego błędu nie da się wyeliminować poprzez stosowanie dawki w fazie kłoszenia.

Druga dawka azotu stosowana w okresie strzelania w źdźbło zaopatruje rośliny w ten pierwiastek w okresie maksymalnego pobierania tego składnika. Dostateczne zaopatrzenie w azot wyklucza zmniejszenie się liczby pędów, wpływa na formowanie się elementów generatywnych, tj. słupków, pręcików, a także na powierzchnię asymilacyjną. Zaleca się stosowanie tej substancji jeszcze w trzecim terminie w okresie kłoszenia lub wykształcania ziarna.

Stosowanie azotu w pierwszych dwóch terminach jest najbardziej plonotwórcze, trzeci nie ma większego wpływu na plon ziarna, jeżeli rośliny były dostatecznie zaopatrzone w ten składnik. Wpływa to jednak na jakość.