Pozwala to na dostarczenie roślinom niezbędnych dla nich składników pokarmowych we właściwym czasie oraz odpowiedniej dawce. Wraz z rozwojem nauk przyrodniczych oraz wciąż rozwijającymi się sposobami zastosowania wyników tych badań w praktyce agrotechnicznej poznajemy coraz więcej właściwości odżywczych i biostymulujących naturalnie występujących w glebach i roślinach składników mineralnych i substancji chemicznych, których rola w procesach fizjologicznych roślin oraz ich wpływ na ważne cechy agrobiologiczne - takie jak plonowanie roślin, jakość plonu, zdrowotność roślin - była dotąd mało znana lub wręcz nieznana w ogóle.

Jednym z pierwiastków, którego korzystne działanie na rośliny jest szerzej znane od niedawna, a zainteresowanie tym pierwiastkiem wciąż rośnie jest tytan. Wprawdzie wpływ tytanu na rośliny rolnicze badano już na początku ubiegłego wieku, ale zainteresowanie tym pierwiastkiem bardzo wzrosło odkąd na początku lat 80-tych XX wieku opublikowano pierwsze prace dotyczące wpływu tytanu na wiele gatunków roślin uprawnych. Stwierdzono, że tytan podawany roślinom pozakorzeniowo zwiększał aktywność różnych enzymów, przyspieszał procesy fotosyntezy dzięki zwiększonej zawartości chlorofilu w liściach, poprawiał zapylenie i zapłodnienie oraz przyczyniał się do istotnego wzrostu odporności roślin na choroby. Plonowanie roślin po zabiegach preparatem zawierającym tytan wzrastało przeciętnie o 10-30%, a w niektórych przypadkach nawet ponad 40%. Dodatkowo, stwierdzono że rośliny te łatwiej znosiły stres związany ze stosowaniem herbicydów. To wielokierunkowe korzystne działanie tytanu na rośliny sprawiło, że bliżej zainteresowano się możliwościami roślin wykorzystywania naturalnych zasobów tego składnika z gleby oraz dokarmianiem roślin preparatami zawierającymi tytan w formie w pełni przyswajalnej przez rośliny.

Tytan jest pierwiastkiem, który w glebach mineralnych występuje w znacznych ilościach - średnia zawartość w wierzchniej warstwie skorupy ziemskiej wynosi 0,33%, a w Polsce 0,17%, czyli kilkukrotnie więcej niż przykładowo cynku lub manganu. Najwięcej tytanu jest w glebach nowo utworzonych pochodzenia wulkanicznego - na Hawajach zawartość tego składnika w glebie dochodzi do 10%. W Polsce najwięcej tytanu (do ok. 0,8%)znajduje się w glebach ilastych, madach i rędzinach. Niestety, wysoka zawartość tytanu w glebie nie odzwierciedla jego zawartości w roślinach, bowiem ogromna większość tego pierwiastka występuje w glebie w formach całkowicie nierozpuszczalne w wodzie - niedostępnych dla roślin. Zawartość tytanu w roślinach jest więc zazwyczaj niewielka i waha się od 10-20 mg/kg suchej masy w zbożach, poprzez 20-80 mg/kg s.m. u roślin motylkowych, do 120 mg/kg s.m. u roślin okopowych.