Dla traw pastewnych najbardziej odpowiednie są gleby o odczynie lekko kwaśnym. Dominują wówczas w runi gatunki najcenniejsze, o najwyższej produkcyjności i wartości żywieniowej, jak: życica trwała, kostrzewa łąkowa, tymotka łąkowa czy wiechlina łąkowa.

Utrzymywanie odczynu gleby na poziomie ok. pH 5,5 ma jeszcze większe znaczenie dla roślin motylkowatych.

Decyduje bowiem o utrzymaniu się ich w środowisku, a jak powszechnie wiadomo - są one najważniejszym źródłem białka w zbieranej zielonce. Ich obecność w paszy nie tylko podnosi jej wartość żywieniową, ale także walory smakowe, co znajduje swoje przełożenie w większym pobieraniu karmy przez zwierzęta, a tym samym wpływa na efekty produkcyjne. Trzeba też podkreślić, że koszt produkcji białka paszowego na użytkach zielonych jest bardzo niski w porównaniu z innymi jego źródłami.

Zapotrzebowanie roślin motylkowatych na wapń jest wysokie. O ile trawy zawierają w suchej masie od 0,4 do 0,8 proc. wapnia, to w koniczynie, komonicy rożkowej czy lucernie jest go od 0,9 do nawet 1,5 proc. Jest to jeden z powodów, dla którego rośliny te wypadają z runi wraz z obniżaniem się odczynu gleby. Innym równie istotnym powodem jest spadek efektywności wiązania wolnego azotu z powietrza przez bakterie brodawkowe, które w tych warunkach nie wchodzą w symbiozę z roślinami motylkowatymi.

Optymalny odczyn gleby w skali pH dla większości roślin łąkowych waha się w przedziale od 5,5 do 6,5. Wapnowanie użytków zielonych jest wskazane, gdy pH na glebach mineralnych spada poniżej 5,5, a na glebach organicznych (torfowych i torfowo-murszowych) 5,0.

Jedyną zalecaną formą nawozów wapniowych na użytki zielone jest węglanowa.

Dobrze, jeżeli oprócz wapnia zawiera jeszcze Mg, który często jest pierwiastkiem deficytowym na użytkach zielonych ze względu na duże zapotrzebowanie roślin łąkowych na ten składnik.

Nawozy węglanowe wapniowe i wapniowo- magnezowe zawierają od 30 do 50 proc. CaO. Natomiast zawartość magnezu w nawozie wapniowo-magnezowym waha się od 8 do 20 proc. MgO. Dlatego kupując wapno, należy kierować się nie tylko jego ceną, ale zwracać także uwagę na zawartość składników czynnych.

Istotnym elementem jakościowym jest stopień rozdrobnienia (zmielenia) wapna.

Im jest ono drobniejsze, tym jego powierzchnia styku z cząsteczkami gleby jest większa i działa szybciej.

W wapnowaniu użytków zielonych ważną sprawą jest dobór dawki nawozu.

Najczęściej kształtuje się ona na poziomie 1-1,5 t/ha w przeliczeniu na CaO w odstępach co 4-6 lat. Częstotliwości stosowania zależy od składu gleby. Im jest ona lżejsza, tym należy ją częściej wapnować, lecz mniejszymi dawkami. Stopniowy efekt odkwaszania gleby wpływa na systematyczną sukcesję roślinności w kierunku wzrostu udziału w runi wartościowych traw pastewnych i motylkowatych.

Zalecanym terminem wapnowania użytków zielonych jest późna jesień.

Wyższa wilgotność powietrza i większa ilość opadów przyspieszają wpłukiwanie wapnia w głąb gleby.