Zwiększenia efektywności plonotwórczej pobranego przez rośliny azotu, wymaga spełnienia kilku dodatkowych warunków. Jednym z najważniejszych jest woda. Pozornie jest to czynnik pozostający poza wpływem rolnika. Pozornie, ponieważ zaopatrzenie roślin w potas decyduje o ich gospodarce wodnej, a tym samym słabszej, lub silniej reakcji na ten czynnik stresowy.

Elementem równie istotnym jest dostępność fosforu, którego obecność warunkuje powstawanie związków wysokoenergetycznych (ATP) warunkujących tempo podziałów komórek merystematycznych, wzrost elongacyjny (na długość) roślin i syntezę białek. Jego brak w szczególnie jaskrawy sposób  uwidacznia się w początkowym okresie wzrostu, gdy rośliny dążą do zbudowania silnie rozbudowanych systemów korzeniowych, umożliwiających penetrację jak największej objętości gleby. W późniejszym okresie rozwoju, duże jego ilości przemieszczane są do nasion – 80 proc. pobieranego przez zboża fosforu gromadzone jest w ziarnie.

Pobieranie składników mineralnych z gleby zależy nie tylko od ilości zawartej w niej wody, potasu i fosforu, ale także jej odczynu. W środowisku kwaśnym nawet bardzo wysokie nawożenie mineralne, nie umożliwia pokrycia potrzeb pokarmowych roślina, ponieważ niskie pH stanowi barierę dla efektywnego pobierania składników z gleby. Na poziomie tkankowym, obecność wapnia warunkuje wysoką wytrzymałość ścian komórkowych, oraz utrzymanie integralności i spójności tkanek – 60 proc. wapnia znajduje się w ścianach komórkowych. Pierwiastek ten gwarantuje też przepuszczalność i selektywność błon komórkowych, umożliwiając transport składników odżywczych.

Na poziomie komórkowym, jony wapnia są niezbędne przy podziałach komórek – zbyt niski ich poziom blokuje anafazę w mitozie, przez co zahamowany jest wzrost roślin. Wapń jest także aktywatorem wielu enzymów – hamuje działanie enzymów zależnych od potasu, a dzięki temu pośrednio wpływa na przemiany energetyczne, zmniejszając w efekcie tempo oddychania. Wreszcie wapń ogranicza skutki stresu, poprzez neutralizację reaktywnych form tlenu, powstających w komórkach roślinnych pod wpływem czynników stresowych.

W końcowej części swojego wystąpienia prof. W. Grzebisz przedstawił główne powody (z nawozowego punktu widzenia) zróżnicowanych w gospodarstwach plonów:

·       Plony bardzo niskie – do 25 proc. plonu potencjalnego, występują przy niedoborze wszystkich składników, włącznie z azotem;