Nawożenie mikroelementami nabiera znaczenia w warunkach wysokiego plonowania roślin. Na glebach o uregulowanym odczynie, przy optymalnym odżywieniu roślin makroskładnikami, niedobór mikroelementów jest czynnikiem ograniczającym plon. Prewencyjne podawanie pierwiastków zawsze zmniejsza ryzyko wystąpienia niedoborów mikroskładników bądź skalę reakcji na zaistniały bodziec stresowy. Nawozy nalistne umożliwiają szybki wzrost zasobności roślin w podane im składniki, a tym samym także poprawę ich kondycji. Nie zwiększymy jednak w ten sposób zasobności gleby w składniki pokarmowe. Warunkiem wysokiego ich pobrania z roztworu naniesionego na liście jest wykonanie zabiegu w odpowiednim momencie i właściwych warunkach pogodowych (wilgotność, temperatura). W innym wypadku nawóz nie będzie dostatecznie wykorzystany.

Decyzję o wyborze nawozu powinno poprzedzić określenie zapotrzebowania roślin na mikroskładniki. Przewidując ich niedostatek lub niedobór, bezwzględnie trzeba je uzupełnić. Spełniają bowiem istotne funkcje fizjologiczne.

Dla przykładu, mangan bierze udział w tworzeniu chloroplastów, jest ważnym czynnikiem biosyntezy kwasów tłuszczowych, sterując przemianą węglowodanów, wpływa na gospodarkę energetyczną roślin, umożliwia redukcję azotanów.

Z kolei obecność i dostępność molibdenu jest szczególnie ważna dla roślin strączkowych z uwagi na udział tego pierwiastka w procesie asymilacji azotu atmosferycznego przez mikroorganizmy.

Natomiast cynk bierze udział w syntezie auksyn, uczestniczy w tworzeniu peptydów i białek oraz w wielu reakcjach enzymatycznych. Jest też odpowiedzialny za prawidłową replikację DNA i RNA.

SOLE I CHELATY

Zawarte w nawozach składniki mineralne występują w różnorodnych formach chemicznych. Popularne są sole techniczne, jak np. siarczany, które są dość dobrze rozpuszczalne w wodzie i mogą być stosowane doglebowo, nalistnie i donasiennie poprzez moczenie nasion w odpowiednich roztworach. Z uwagi na mniejsze nakłady energii, pracy i lepsze wykorzystanie struktury gleby dobrze jest stosować nawozy wieloskładnikowe, dostarcza się wówczas makro- i mikroskładniki podczas jednego przejazdu. Ten sposób często jest wykorzystywany przy systemie dawek dzielonych, jesiennym i wiosennym. Nawóz powinno się wybierać w oparciu o jego cenę w przeliczeniu na czysty składnik, przy decyzji trzeba też uwzględnić zawartość składników drugoplanowych.