Plantatorzy buraków cukrowych mogą skorzystać z wapna defekacyjnego, nawozu wapniowego o wyjątkowo wysokich walorach nawozowych. Wytwarzany jest bardzo krótko (tylko w czasie kampanii cukrowniczej) i jest do kupienia wyłącznie jesienią. W jego skład wchodzi nie tylko wapń, ale również wiele innych pierwiastków. To bardzo cenny nawóz, z którego warto korzystać.

Wapiennik w cukrowni

Już na kilka dni przed rozpoczęciem przerobu buraków cukrowych w każdej cukrowni uroczyście rozpalany jest ogień w piecu wapiennym. Dokonuje tego zawsze dyrektor naczelny w asyście swoich zastępców – taka to już tradycja. Dla załogi cukrowni dzień rozpoczęcia wypalania kamienia wapiennego oznacza początek kolejnej kampanii.

Z uzyskanego w wapienniku wapna palonego wytwarza się mleko wapienne. Jest ono niezbędne do wytrącenia z soku buraczanego związków białkowych. Na każdą tonę skrojonych buraków potrzeba blisko 100 kg wapna.

Korzystanie z wapna defekacyjnego jako nawozu jeszcze do niedawna było kłopotliwe z powodu bardzo dużej zawartości wody. Wiązało się to ze stosowaną w cukrowniach technologią jego suszenia. Wykorzystane w produkcji mleko wapienne trafiało do odstojników, w których w ciągu 2–3 lat traciło wodę. Odsączanie przebiegało powoli. Nawet w momencie zakupu wapna jej zawartość była wciąż na tyle wysoka, że nawóz ten nazywano błotem defekacyjnym. Usypane w pryzmę na polu musiało schnąć jeszcze przez rok. Obecnie metoda odstojnikowa została zarzucona. Zużyte mleko wapienne trafia do pras filtracyjnych, które opuszcza już jako nawóz wapniowy o zawartości suchej masy około 70 proc. W tej postaci może być bezpośrednio rozsiewane na pole bez konieczności wcześniejszego dłuższego składowania. Zawartość wapnia – po przeliczeniu na CaO – przekracza 30 proc.

Zasobny nawóz

Zastosowanie standardowej dawki nawozu wapniowego wynoszącej 10 t/ha oznacza w wypadku użycia wapna defekacyjnego wprowadzenie do gleby (poza wapniem) znacznej ilości składników pokarmowych. Obejmuje ono: ponad 40 kg magnezu, 60 kg fosforu, 6 kg potasu, 17 kg żelaza, 70 kg siar-ki, 1,7 kg manganu, 0,4 kg cynku i 0,1 kg miedzi. Wyjątkowość składu wapna defekacyjnego wynika także z obecności w nim azotu. Średnio jest go 0,6 proc., zatem przy podanej dawce na hektar trafia do gleby 60 kg tego pierwiastka.