Podstawowe nawozy organiczne to obornik oraz międzyplony ścierniskowe uprawiane na przyoranie.

Obornik
Działanie obornika na glebę jest bardzo różnorodne. Korzystnie wpływa na zwiększenie jej zdolności do magazynowania wody i składników pokarmowych. Poprawia także jej strukturę. Na glebach cięższych obornik zwiększa przepuszczalność, a na lżejszych - zmniejsza. Wpływa na glebę odkwaszająco i łagodzi skutki kwaśnego odczynu, a przede wszystkim wpływu toksycznego działania manganu i glinu. Podczas rozkładu nawozu powstaje dużo dwutlenku węgla, który, zwiększając rozpuszczalność składników pokarmowych w glebie, przekształca je w formy dostępne dla roślin. Obornik dostarcza do gleby olbrzymią ilość żywych drobnoustrojów, co decyduje o przyspieszeniu rozmnażania się bakterii w glebie.

Zawartość azotu w oborniku może wahać się od 0,2 do 0,9 proc., fosforu od 0,1 do 0,7 proc., potasu od 0,1 do 1,1 proc. i wapnia od 0,2 do 0,9 proc. Przeciętnie zawiera on 0,5 proc. azotu, 0,3 proc. fosforu, 0,7 proc. potasu, 0,5 proc. wapnia i 0,2 proc. magnezu oraz mikroelementy. W 10 t obornika jest 50 g boru, 40 g miedzi, 220 g manganu, 280 g cynku, 5 g molibdenu i 4 g kobaltu. Stosując dawkę 30 t/ha obornika, wnosi się do gleby 150 kg azotu, 90 kg fosforu, 210 kg potasu, 150 kg wapnia i 60 kg magnezu.

Przy niskim nawożeniu azotem stosowanie świeżego obornika może spowodować obniżenie plonów. Wprowadzanie dużych ilości węgla sprzyja rozwojowi bakterii w glebie, a te do swego rozwoju pobierają znaczne ilości azotu. W ten sposób konkurują z roślinami uprawnymi o azot. Nie należy się tego obawiać, gdy w gospodarstwie stosuje się wysokie dawki azotu. Obornik, rozkładając się powoli, równomiernie zaopatruje rośliny w składniki pokarmowe przez cały okres wegetacji. Pełne ich wykorzystanie następuje stopniowo w ciągu 3-4 lat.

Azot z obornika najlepiej wykorzystują rośliny o długim okresie wegetacji, np. buraki cukrowe, ziemniaki, kukurydza i rzepak. Wynika to nie tylko z długości okresu wegetacji, ale przede wszystkim z pokrywania się u tych roślin okresu największego pobierania azotu oraz innych składników z okresem intensywnego rozkładu obornika w glebie. Wykorzystanie azotu w pierwszym roku po zastosowaniu obornika przez buraki cukrowe wynosi 30 proc. Wykorzystywanie fosforu w pierwszym roku po przyoraniu wynosi ok. 40 proc., a potasu 70 proc. Oznacza to, że po zastosowaniu 30 t/ha obornika buraki mogą skorzystać z 45 kg azotu, 36 kg fosforu i 147 kg potasu.