Zwiększone pobranie składników pokarmowych na przesianych uprawach
Jednym z warunków uzyskania wysokich plonów z przesiewów jest dobre zabezpieczenie potrzeb żywieniowych roślin w pobierane w dużej ilości składniki takie jak: azot, fosfor, potas wapń czy magnez. Jednak nie należy zapominać, że dobre wykorzystanie wymienionych składników w znacznym stopniu zależy od zaopatrzenia roślin w mikroelementy, a w szczególności w miedź i mangan oraz cynk i żelazo - informuje prof. Stanisław Wróbel z Instytutu Uprawy Nawożenia i Gleboznawstwa PIB w Puławach.


Zdaniem naukowca krótszy okres wegetacji zbóż jarych i związane z tym szybkie tempo ich wzrostu i rozwoju, istotnie zwiększa pobranie podstawowych składników pokarmowych, nierzadko prowadząc do powstawania niedoborów. Najczęściej dotyczą one niedostarczanych rutynowo z nawożeniem podstawowym mikroelementów.

- Problem ten staje się szczególnie ważny w uwarunkowaniach przesiewów roślin zbożowych. Należy pamiętać, że dobre wykorzystanie cennych składników dostarczanych z nawożeniem podstawowym (N, P, K, Ca, Mg) w znacznym stopniu zależy od zaopatrzenia zbóż w mikroelementy, w tym zwłaszcza w miedź i mangan, a także cynk i żelazo. Nawet w sytuacji względnie dostatecznej zasobności gleby w mikroelementy, niesprzyjające warunki (susza, pH powyżej 6,5), mogą istotnie ograniczać dostępność tych składników dla roślin. W efekcie cechy jakościowe plonu ziarna ulegną pogorszeniu, co negatywnie odbije się także na poziomie plonowania - podkreśla prof. Wróbel.


Oceniając potrzeby nawożenia mikroelementami zbóż jarych zasianych po uszkodzonych oziminach należy uwzględnić wszystkie dostępne informacje, w tym: żyzność gleby, ewentualne nawożenie mikroelementami pod przyoraną oziminę, jakość zastosowanego materiału siewnego, termin siewu itp. W przypadkach wątpliwych, zwłaszcza na większych areałach warto sprawdzić stan odżywienia roślin, zlecając stacji chemiczno-rolniczej wykonanie analizy chemicznej.