O wysokości plonów nasion rzepaku ozimego w coraz większym stopniu decydują szkodniki i choroby. Obok słodyszka rzepakowego i chowacza czterozębnego, które uszkadzają rośliny w okresie pąkowania, można obserwować coraz większe nasilenie występowania szkodników i chorób uszkadzających zawiązujące się łuszczyny i nasiona wewnątrz nich. Szkodnikami tymi są chowacz podobnik i pryszczarek kapustnik, których larwy uszkadzają łuszczyny lub nasiona, jak również przyczyniają się do ich silniejszego porażenia przez patogeniczne grzyby, będące przyczyną takich chorób jak: czerń krzyżowych i szara pleśń.

Larwy zarówno chowacza podobnika, jak i pryszczarka kapustnika, żerują w łuszczynach w tym samym okresie, stąd wykonywane zabiegi powinny zwalczać oba te szkodniki jednocześnie.

Zaniechanie zwalczania larw chowacza podobnika może doprowadzić do zmniejszenia plonu nasion o 30 proc. Znaczny spadek plonu nasion obserwowano, gdy liczba uszkodzonych łuszczyn przez larwy pryszczarka kapustnika przekroczyła poziom 23 proc. Stwierdzono także, iż zwalczanie tych szkodników powoduje wzrost plonu nasion o 10 do 50 proc. Badania dotyczące możliwości łącznego stosowania insektycydów przeciwko szkodnikom łuszczynowym z fungicydami do zwalczania chorób rzepaku w okresie kwitnienia roślin zapoczątkowano w latach 80. XX wieku.

Dowiodły one, że niektóre mieszaniny insektycydowo-fungicydowe miały niższą skuteczność w zwalczaniu chorób łuszczynowych, jednakże skutecznie zwalczały szkodniki. Jednocześnie każdy wykonany zabieg opryskiwania roślin rzepaku ozimego w okresie kwitnienia, niezależnie od użytego insektycydu czy też jego mieszaniny z fungicydem, istotnie ograniczał liczbę łuszczyn uszkodzonych przez larwy chowacza podobnika i pryszczarka kapustnika.

Powodowało to zwyżkę plonu średnio o 25 proc. Instytut Ochrony Roślin w latach 2010-2011 przeprowadził badania dotyczące możliwości zastosowania mieszanin zbiornikowych składających się z: insektycydu opartego na acetamiprydzie (Mospilan 20 SP) oraz fungicydu, którego substancją czynną jest flutriafol (Impact 125 SC) lub tebukonazol (Sparta 250 EW, Tebu 250 EW).