Jak dotąd adiuwanty znalazły w naszym kraju największe zastosowanie jako substancje pomocnicze przy stosowaniu herbicydów.

Tymczasem mogą być wykorzystywane z innymi środkami ochrony roślin, jak insektycydy, fungicydy.

W przypadku insektycydów zwiększenie zwilżenia powierzchni ciała szkodników oraz penetracji przez okrywy ciała umożliwiałoby zwiększenie ich skuteczności. Badania wykazały, że w wielu przypadkach dodatek adiuwantu umożliwiało mniejsze zużycie środka ochrony roślin nawet o 25 proc. Jest to korzystne ze względu na zmniejszenie prawdopodobieństwa wystąpienia pozostałości środków i zwiększenie bezpieczeństwa środowiska w odniesieniu do organizmów niebędących celem zwalczania.

Prace w tym kierunku prowadzono m.in. na Uniwersytecie Przyrodniczym w Lublinie. W badaniach wykonywanych na jęczmieniu jarym, do fungicydów: propikonazol+fenpropidyna oraz flusilazol+karbendazym wprowadzano różne adiuwanty. Najtrafniejsze okazało się zastosowanie adiuwantu olejowego Atpolan 80 EC. Jego dodatek do cieczy opryskowej w ilości 1,5 l/ha, pozwolił zredukować dawkę pestycydów o 25 proc., nie powodując przy tym pogorszenia jakości zabiegu ochronnego.

Pozytywne wyniki uzyskano także w doświadczeniach prowadzonych nad oceną skuteczności działania mieszanki zbiornikowej fungicydu (prochloraz+ tebukonazol) i adiuwantu Silwet Gold w zwalczaniu chorób grzybowych kłosa pszenicy ozimej. Od strony chemicznej adiuwant ten jest organosilikonowym surfaktantem, wyposażonym ponadto w związki antypieniące.

W rolnictwie nie jest praktycznie wykorzystywany, natomiast cieszy się sporą popularnością wśród ogrodników.

Innym dostępnym na rynku adiuwantem do fungicydów jest Sofft.

W Niemczech przeprowadzono badania nad jego przydatnością przy zwalczaniu septoriozy paskowanej liści z zastosowaniem dwóch triazoli: protiokonazolu i epoksykonazolu. W obydwu przypadkach powodował wzrost skuteczności substancji czynnej średnio o 10 proc. Analizie poddano także wpływ tego adiuwantu na efektywność działania metkonazolu oraz mieszaniny: spiroksamina + protiokonazol wobec fuzariozy kłosów. Także to doświadczenie potwierdziło wzrost skuteczności ochrony. Ciekawe wyniki dały angielskie badania organizacji HGCA nad zwalczaniem septoriozy liści z wykorzystaniem różnych triazoli i wymienionego adiuwantu. Wynika z nich, że im słabiej działająca substancja z tej grupy, tym większy wzrost jej skuteczność po włączeniu tego adiuwantu do składu cieczy opryskowej.