Opady deszczu wpływają na rozwój rośliny uprawnej, ale też na chwasty. Nie można dopuścić do tego, aby zagłuszyły one zboże. Herbicydy można już użyć bezpośrednio po siewie zbóż, co prawda nie ma ich dużo na rynku. Jeszcze do niedawna było ich więcej, ale dla niektórych środków etykiety-instrukcje uległy zmianie.


Kilka środków jako substancję czynną zawiera m.in. związek z grupy pochodnych mocznika. Stosowane są one po siewie - przed wschodami roślin, ale nie zawsze tylko w tym terminie, bo mogą i w późniejszych fazach rozwojowych, w zależności od preparatu. Przeważnie te środki są wrażliwe na takie chwasty jak: bodziszek drobny, fiołek polny, gwiazdnica pospolita, jasnota różowa, komosa biała, mak polny, maruna bezwonna, miotła zbożowa, ostróżeczka polna, przetacznik bluszczykowy, przetacznik perski, przetacznik kłosowy, przytulia czepna, rdest powojowy, rumian polny, rumianek pospolity, samosiewy rzepaku, stulicha psia, tasznik pospolity, tobołki polne. Ale nie wszystkie mają tak szerokie spektrum działania, dlatego warto zapoznać się z etykietą-instrukcją.

Przedstawiamy wybrane herbicydy stosowane bezpośrednio po siewie zbóż (BBCH 00), które radzą sobie z chwastami dwuliściennymi i miotłą zbożową:

- Glean 75 WG, jako substancję czynną zawiera środek z grupy pochodnych sulfonylomocznika - chlorosulfuron. Zastosowany przedwschodowo niszczy chwasty znajdujące się w fazie siewek. Susza, niskie, a także bardzo wysokie temperatury opóźniają jego działanie. Preparat aplikuje się w uprawie pszenicy, żyta i pszenżyta ozimego po siewie, ale też do końca wegetacji jesiennych. Zalecana dawka to 20-25 g/ha. Wyższą z zalecanych dawek stosuje się do zwalczania przytulii czepnej i miotły zbożowej.

- Golden Pendimet 330 EC zawiera pendimetalinę. W uprawie ozimej pszenicy, jęczmienia, pszenżyta i żyta zalecana dawka wynosi 3,5-4 l/ha.

- Racer 250 EC (fluorochloridon z grupy pochodnych pyrolidonu) stosuje się najpóźniej dwa dni po siewie na uprzednio starannie uprawioną glebę. Ziarno zaleca się wysiać na głębokość 3-4 cm. W pszenicy ozimej dawka wynosi 1-2 l/ha, w pszenżycie i życie - 1-1,5 l/ha. Wyższą z zalecanych dawek aplikuje się na glebach o dużej zawartości próchnicy.