Skuteczność zabiegu chwastobójczego uwarunkowana jest ilością pobranego przez chwasty herbicydu i tempem jego działania, co z kolei zależy od szeregu współdziałających ze sobą czynników. Każdy z nich może wpłynąć dodatnio na działanie herbicydu bądź też je w znacznym s topniu ograniczyć.

WARTO ZNAĆ JAKOŚĆ WODY

Jakość wody użytej do sporządzenia cieczy roboczej herbicydu jest wciąż mało docenianym czynnikiem decydującym o skuteczności zabiegu. Nieodpowiednia może m.in. obniżać rozpuszczalność herbicydów i tym samym zmniejszyć ilość pobranego przez chwasty środka. Do najważniejszych cech jakościowych wody wpływających na skuteczność środka chwastobójczego należą jej twardość oraz odczyn.

Twardość wody to zawartość dodatnio naładowanych jonów wapnia i magnezu, a opcjonalnie jonów glinu, żelaza, manganu, sodu. W praktyce jednak określa się ją na podstawie sumarycznej zawartości jonów Ca++ i Mg++. Na podstawie ich stężenia wyodrębnia się pięć stopni twardości wody, tj.: bardzo miękka, miękka, średnio twarda, twarda i bardzo twarda. Im twardsza woda, tym stężenie tych jonów jest większe. Naładowane dodatnio jony wiążą się z naładowanymi ujemnie cząsteczkami niektórych substancji aktywnych herbicydów, czyniąc je niedostępnymi dla chwastów. Proces ten może zachodzić zarówno w zbiorniku opryskiwacza, jak i na opryskanych powierzchniach. Im więcej cząstek herbicydu związanych jest z jonami, tym mniej jest rozpuszczone w wodzie i w efekcie znacznie mniej środka wnika do wnętrza roślin. Ograniczenie działania herbicydów na skutek użycia zbyt twardej wody dotyczy zwłaszcza tych substancji, które występują w postaci soli (2,4-D, MCPA, glifosat, dikamba, bentazon, nikosulfuron). Problem twardej wody obejmuje niestety znaczną część terenu Polski.

Odczyn wody (pH) określa się na podstawie stężenia jonów wodorowych w skali 14-stopniowej. Woda o pH w zakresie 0-7 posiada odczyn kwaśny, pH=7 odczyn obojętny i od 7 do 14 odczyn zasadowy. Odczyn wody wpływa na stabilność herbicydu, czyli na to, jak długo cząsteczki substancji aktywnych herbicydu nie ulegają degradacji w sporządzonej cieczy użytkowej. Niektóre herbicydy bardzo szybko ulegają hydrolizie, zwłaszcza gdy pH wody mieści się w zakresie 8-9. Badania podają, że wzrost pH o jedną jednostkę skutkuje nawet dziesięciokrotnym zwiększeniem tempa hydrolizy rozpuszczonego herbicydu. Straty herbicydu na skutek zbyt wysokiego pH zależą nie tylko od jego właściwości fizykochemicznych i podatności na degradację, lecz również od czasu, jaki upłynął od sporządzenia cieczy roboczej do opryskania roślin, oraz od temperatury wody. Odczyn wody może również wpływać na zmianę ładunku cząsteczek substancji czynnych herbicydu, co ogranicza ich zdolność do przenikania przez kutykulę chwastów.