16 stycznia Europejska Agencja ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) zaprezentowała raport dotyczący stosowania neonikotynoidów (imidacloprid, thiametoxam i klotianidyna) na bezpieczeństwo pszczół. ECPA uważa, że sposób, w jaki przeprowadzono ocenę zagrożeń w tych trzech analizach daje powody do poważnego niepokoju o branżę.

Poniżej przedstawiamy stanowisko Europejskiego Stowarzyszenia Ochrony Roślin (ECPA) w sprawie domniemanych braków w danych w analizach naukowych EFSA dotyczących neonikotynoidów (imidacloprid, thiametoxam i klotianidyna).

W przeprowadzonych ostatnio analizach trzech środków owadobójczych opartych na neonikotynoidach Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) zwrócił uwagę na pewne punkty, które uznał za stanowiące braki w danych. Następnie, Urząd doszedł do wniosku, że nie można wykluczyć potencjalnych zagrożeń związanych z ich stosowaniem. Rzekome braki w danych dotyczą narażenia na pył z zapraw nasiennych, pozostałości ogólnoustrojowych w nektarze i pyłku, gutacji, wpływu na owady zapylające inne niż pszczoły, oraz spadzi jako drogi narażenia i pozostałości ogólnoustrojowych w plonach. Europejskie Stowarzyszenie Ochrony Roślin (ECPA) uważa, że w przypadku tych zagadnień można zasadniczo zastosować obecne programy oceny zagrożeń i istniejące dane lub ekstrapolację danych naukowych. Ponadto, obecnie stosowane środki ograniczenia ryzyka i dowody na bezpieczeństwo praktycznych zastosowań nie zostały uwzględnione w ocenach zagrożeń przeprowadzonych przez EFSA.

Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności zastosował nową metodę oceny zagrożeń dla pszczół, opisaną w opinii naukowej przedstawionej przez tę instytucję w maju 2012 roku. Metoda ta określa nowe wymagania dotyczące prób i nowe protokoły prowadzenia badań wyższego szczebla. Podejście takie zostało zastosowane także w projekcie wytycznych, który nie doczekał się wersji ostatecznej ani omówienia na forum stałej komisji i stanowi wysoce kontrowersyjny dokument, który już w wersji roboczej spotkał się z bezprecedensową ilością komentarzy i krytycznych uwag ze strony Państw Członkowskich, zainteresowanych stron i środowiska naukowego (ponad 1000 komentarzy).