Przyczyną pojawiających się strupów na liściach i silna defoliacja jest objawem choroby fizjologicznej zwanej endemą (korkowatość liści). Na spodzie liści, ogonkach liściowych oraz pędach pojawiają się drobne pęcherzyki, które z czasem brązowieją i korkowacieją. W konsekwencji liście zaczynają żółknąc i masowo opadają. Choroba ta jest dość powszechna u pelargonii bluszczolistnej, która posiada grube i uwodnione liście.

Objawy występują podczas zbyt silnego zawilgocenia i nagrzania podłoża i nasilają się w pochmurną, zimną pogodę. Przyczyną choroby jest zbyt silne pobieranie wody jednocześnie przy słabej jej transpiracji. Bardzo często choroba pojawia się u roślin wystawionych na słoneczne stanowisko, w ciągu dnia wilgotne podłoże silnie nagrzewa się.

Woda, która nie zdążyła odparować kumuluje się w komórkach liścia, prowadząc do ich rozerwania. Obumarłe komórki zasychają i tworzą się skorkowacenia. Chorobie można jedynie zapobiegać poprzez poprawę warunków uprawy roślin.

Należy chronić pelargonie podczas długotrwałych opadów. Unikajmy również przy chłodnych nocach częstego podlewania i utrzymujmy stałą cyrkulację powietrza. Lekkie zruszanie gleby zwiększa wyparowywanie wody. Po tych zabiegach roślinny stosunkowo szybko odzyskują kondycję, a objawy endemy ustępują.