Najgroźniejsze jest porażenie roślin fuzariozą kłosów w fazie kwitnienia i na początku mlecznej dojrzałości ziaren. Fuzarioza kłosów uwidacznia się w fazie dojrzałości mlecznej ziarna w postaci częściowych lub całkowitych żółtych przebarwień kłosa. Początkowo takie zmiany obserwuje się na pojedynczych kłosach w łanie, później przebarwienia występują na większej ilości kłosów.

Obecnie widoczne są łososiowe przebarwienia – naloty, przeważnie na kłosach. To grzybnia, której powstawaniu sprzyja wysoka wilgotność. Takie porażone kłosy częściowo lub całkowicie zamierają.

Porażeniu ulegają również ziarniaki, a jeśli ich infekcja nastąpiła wcześnie wówczas są zdrobniałe, pomarszczone o różowym zabarwieniu. Takie ziarno może mieć uszkodzony zarodek i tym samym nie ma zdolności kiełkowania. Poza tym często zawiera mikotoksyny trujące dla ludzi i zwierząt, a używane do siewu stanowi źródło infekcji patogena w następnym roku wegetacji.

Chorobę powodują różne gatunki z rodzaju „Fusarium”. Źródło infekcji stanowią: materiał siewny, resztki pożniwne, gleba. W łanie grzyby rozprzestrzeniają się głównie za pomocą zarodników konidialnych, które tworzą się na resztkach pożniwnych, obumarłych dolnych liściach roślin. Wraz z kroplami deszczu przenoszą się na żywe części roślin.