Przyczyną fuzariozy jest grzyb Fusarium oxysporum, który w zależności od porażanego gatunku rośliny występuje w różnych specjalnych formach, np. tulipany są porażane przez F. oxysporum f. sp. tulipae. Fuzariozy porażają całe rośliny, ale najłatwiej można je wykryć tuż po wykopaniu lub podczas przechowywania cebul, bulw lub kłączy.

W okresie wegetacji, głównie latem, objawy choroby występują na nadziemnych częściach rośliny. Najczęściej dochodzi do zahamowania wzrostu, żółknięcia i brązowienia liści (często przy podstawie), zasychanie pąków kwiatowych i ich zrzucanie. Jednak typowym objawem fuzariozy jest zgnilizna, która rozpoczyna się od piętki lub części nasadowej organu podziemnego i rozszerza się ku wierzchołkowi.

Cebule lub bulwy posiadają miękkie tkanki, które następnie zasychają i stają się twarde. Bardzo często między łuskami cebul lub na piętkach pojawia się różowy lub biały nalot grzybni. U lilii ogrodowych cebule rozpadają się na pojedyncze łuski, ponieważ grzyb powoduje gnicie ich podstawy. U mieczyków podczas wykopywania bulw, stare bardzo łatwo odpadają, a na nowo powstałych, na miękiszu widoczne są brązowe plamy.

Źródłem zakażenia jest porażony materiał nasadzeniowy i zakażone podłoże (gleba). Rozprzestrzenianiu i rozwojowi choroby sprzyja nieprawidłowa uprawa lub przechowywanie cebul. Zarodniki konidialne grzyba zimują w glebie (3-4 lata), na resztkach porażonych roślin lub unoszą się w powietrzu w przechowalniach.

Do infekcji dochodzi przy nadmiernej wilgotności gleby i wysokiej temperaturze. Proces chorobotwórczy nasila się w upalne lata, kiedy temperatura osiąga 24-30°C i przy nadmiernym podlewaniu czy obfitych deszczach. Duże zagrożenie występuje w uprawie szklarniowej roślin cebulowych i bulwiastych. Najłatwiej grzyb poraża cebule w okresie poprzedzającym ich wykopywanie i spoczynek.

W ochronie roślin przed patogenem istotna jest profilaktyka. W momencie, kiedy zauważymy objawy na roślinie, należy niezwłocznie ją wykopać i najlepiej spalić. Porażone korzenie lub łuski bardzo łatwo odrywają się i pozostają w podłożu, dlatego istotne jest też usuwanie części podłoża, w którym rosła roślina. Zaleca się w uprawie rotację lub unikanie sadzenia na tym samym miejscu roślin cebulowych. Ponowne wysadzenie, np. cebul tulipanów powinno nastąpić w odstępie 3-5 lat.