Substancja czynna glifosat od lat wykorzystywany jest do nieselektywnego zwalczania rocznych i wieloletnich chwastów. Rolnicy często wykorzystują go do całkowitego niszczenia zbędnej roślinności. Znalazł on liczne zastosowanie do odchwaszczania stanowiska przed siewem roślin uprawnych, przed ich zbiorem oraz w okresie pożniwnym. Po glifosat często też sięgają sadownicy, porządkujący przed zimą swoje sady.

Na przestrzeni jesieni, kiedy spiętrzenie prac polowych maleje, z powodzeniem można się zdecydować na wykonanie takiego zabiegu. Warto pamiętać by został on wykonany na suche rośliny (należy unikać deszczu nawet mżawki oraz obfitych ros) i w temperaturze powyżej zera. W przeciwieństwie do większości herbicydów, późniejszy przebieg pogody np. przymrozki występujące nawet kilka godzin po zabiegu, nie powinny obniżyć skuteczności tej substancji czynnej.

W obecnych warunkach glifosat zostanie pobrany poprzez (jeszcze) zielone części roślin (liście, zielone pędy i niezdrewniałą korę), a następnie będzie przemieszczany w całej roślinie aż dotrze do jej części podziemnych (korzeni, rozłogów itp.) powodując ich zamieranie. Symptomy działania glifosatu możemy obserwować po kilkunastu dniach. Zależy to od gatunku rośliny, fazy rozwojowej czy warunków zewnętrznych. Całkowite zniszczenie rośliny następuje po około 2-3 tyg. od aplikacji.

Po tym okresie późnojesienne warunki zazwyczaj sprzyjają zmiękczeniu i kruszeniu masy chwastów, które później łatwiej zlikwidować przy pomocy narzędzi uprawowych. Glifosat ma również zastosowanie w przypadku niszczenia międzyplonów głównie w technice siewu roślin w stworzony przez rośliny poplonowe mulcz. W takim przypadku po tą substancję najczęściej rolnicy sięgają wczesną wiosną.