Ryzyko powstawania szczepów grzybów odpornych na daną substancję aktywną może różnić się między regionami. Jest to spowodowane odmiennymi warunkami dla rozwoju patogena, oraz innym stopniem ochrony roślin. Ogólnie wyższe ryzyko wystąpienia odporności może pojawić się u grzybów o krótkim cyklu rozwojowym i charakteryzujących się szybkim i dalekim rozprzestrzenianiu sie zarodników. Do takich grzybów należy np. mączniak. Odporne populację mogą długo utrzymywać się w środowisku. Kondycja szczepów odpornych na fungicydy może być obniżona. Mogą one produkować mniejszą ilość zarodników, odznaczać się mogą również mniejszą patogenicznością oraz większą wrażliwością na niekorzystne dla ich rozwoju warunki klimatyczno-siedliskowe. Nie mniej jednak zjawisko to jest bardzo niebezpieczne, gdyż nabyta przez patogeny odporność jest dziedziczna.

Bardzo ważnym jest zatem by stosować naprzemiennie różne substancje aktywne w toku sezonu wegetacyjnego. Istotne jest również zwrócenie uwagi na to, że zmiana nazwy handlowej środka nie zawsze oznacza zmianę substancji aktywnej. Przykładowo w pszenicy ozimej jest zarejestrowanych blisko 30 środków ochrony roślin zawierających tebukonazol. Przy nieświadomym działaniu, rolnik może zastosować jedynie zmianę środka handlowego, co jednocześnie może nie oznaczać zmiany substancji aktywnej. Tym samym przyczynia się do podniesienia ryzyka wystąpienia u niego zjawiska odporności grzybów.

Podobał się artykuł? Podziel się!