Dosyć często w różnego typu materiałach edukacyjnych w czasie szkoleń, w artykułach czy broszurach informacyjnych napotykamy na dane niezbyt jasno określające metody integrowanej ochrony zbóż przed chwastami. Najczęściej autorzy przytaczają definicję integrowanej produkcji z uwzględnieniem ochrony, następnie pada stwierdzenie, że zboża są siane w bardzo wąskiej rozstawie rzędów, co uniemożliwia jakąkolwiek inną ochronę niż chemiczna. Kolejnym punktem jest wymienienie wszystkich zarejestrowanych herbicydów, czyli typowego programu dotyczącego stosowania środków chwastobójczych, z uwagą, że należy je stosować tylko w ostateczności! Niewiele to wyjaśnia. Jeżeli do tego wszystkiego dodamy jedno ze sztandarowych założeń Integrowanej Produkcji, mówiące o tym, że „stosuje się w niej wybrane środki ochrony roślin tylko wtedy, gdy agrofag przekroczył próg ekonomicznej szkodliwości”, jesteśmy w dużym kłopocie, bo jak takiej zasady przestrzegać, jeżeli dla chwastów nie ma opracowanych progów szkodliwości?

Progi szkodliwości

Od razu nasuwa się pytanie, czy takich progów nie można opracować? Z punktu widzenia naukowo-badawczego nie jest to nawet specjalnie trudne. Wystarczy wysiać lub kontrolować liczbę określonego gatunku chwastu w konkretnej uprawie. Podczas wegetacji należy utrzymywać liczbę badanych chwastów i eliminować pozostałe. Ostatni etap to zbiór plonu, ocena statystyczna i ustalenie progu szkodliwości. Jeżeli dotyczy to ekonomicznego progu szkodliwości, należy dokonać odpowiednich analiz i symulacji obejmujących koszty herbicydów. Problem w tym, że tego typu badania prowadzone są w określonych warunkach. Należą do nich gleba, klimat, nawożenie, odmiana rośliny uprawnej. Inny jest wzrost chwastów na glebach piaszczystych, a inny na ciężkich. Wpływ na rozwój mają wszelkie wahania temperatury i uwilgotnienie gleby także z uwzględnieniem suszy. Istotny jest również stopień nawożenia, ponieważ nie można pominąć faktu, że oprócz rośliny uprawnej na różnym poziomie, nawożone są chwasty. W końcu pod uwagę należy wziąć różny rozwój odmian roślin uprawnych tego samego gatunku. Mogą one być wysokie lub niskie, szybciej lub wolniej zakrywać międzyrzędzia itp.