Rola fosforu, cynku i boru w uprawie rzepaku

Fosfor w uprawie rzepaku jest niezbędny do wytworzenia odpowiedniego systemu korzeniowego, odpowiada za proces kwitnienia i wiązania nasion. Bardzo istotne jest, aby był on dostępny dla roślin rzepaku od momentu kiełkowania. Ogólna ilość fosforu w glebie (P2O5) jest stosunkowo duża - 2000 ppm (8000 kg/ha), ale fosforu przyswajalnego już tylko 150 ppm (600 kg/ha), a fosforu rozpuszczonego w roztworze glebowym (tego, który rośliny mogą pobrać) tylko 2 ppm (8 kg/ha). A zapotrzebowanie roślin na ten fosfor rozpuszczony w roztworze glebowym to 70-100/ha rocznie. W okresie wschodów i początkowego wzrostu roślin rzepaku ozimego często jest sucho a na przełomie września i października i występują jesienne przymrozki, co zdecydowanie ogranicza dostępność fosforu z gleby dla roślin, w wyniku czego następują poważne zaburzenia w jego pobieraniu, a w następstwie tego roślinom brakuje energii do wzrostu, rozwoju i syntezy chlorofilu. Pobieranie fosforu jest bardzo uzależnione od odczynu gleby i temperatury. Na glebach kwaśnych i w niskich temperaturach pobieranie fosforu jest najsłabsze. Ponadto fosfor jest pierwiastkiem mało ruchliwym w glebie. Największa absorpcja fosforu przez korzenie następuje w warunkach bezpośredniego kontaktu strefy włośnikowej z jonami fosforu. W przypadku azotu odległość ta może wynosić nawet 2 cm.

Cynk wpływa na przemiany biochemiczne i podziały komórkowe zachodzące w stożku wzrostu młodych roślin rzepaku, kiedy różnicują się wszystkie organy - potencjalna wysokość roślin, ilość i długość łuszczyn oraz ilość nasion w łuszczynach, a więc wszystkie najistotniejsze z punktu widzenia rolnika parametry plonu. Ponadto dobre zaopatrzenie od samych wschodów rzepaku w cynk zwiększa odporność roślin na jesienne przymrozki, poprawia mrozoodporność. Cynk wpływa także na lepsze wykorzystanie fosforu i azotu.

Bor z kolei jest składnikiem odpowiedzialnym za rozwój strefy włośnikowej systemu korzeniowego oraz lotność pyłku i wiązanie nasion. Dlatego też proponujemy stosowanie nawożenia startowego nawozem Microstar PZ/PMX wraz z siewem nasion.

Nawożenie startowe rzepaku

Wprowadzenie tego nawozu do agrotechniki rzepaku najlepiej połączyć z całkowitą rewolucją w agrotechnice i siewem nasion w szerokie rzędy co 45 cm, a w rzędzie co 6-12 cm. Wymaga to zamiany w siewniku do buraków tarczy wysiewającej nasiona buraków na tarczę do nasion drobnych. Przy takim siewie obsada roślin wynosi ok. 30-33szt/m2 a ilość wysiewnych nasion to tylko 1,6-1,8 kg/ha. Tak siany rzepak lepiej się krzewi, wytwarza grubą i silną szyjkę korzeniową, więcej silnych pędów bocznych i zdecydowanie więcej łuszczyn.