Zanieczyszczenia fizyczne mogą być dwojakiego rodzaju: pochodzenia organicznego i nieorganicznego. Te pierwsze to glony, pyłki, zarodniki grzybów, cząsteczki butwiejącej roślinności wodnej i opadających liści, cząsteczki torfu oraz nieczystości pochodzenia biologicznego pochodzące ze ścieków. Do zanieczyszczeń nieorganicznych zaliczamy wszystkie cząsteczki stałe przede wszystkim pochodzenia mineralnego, czyli rozdrobnione skały. Zaliczyć tu możemy drobiny ziemi (gleba w rozumieniu geologicznym to też skała) oraz różne frakcje piasku. Skały mogą być tak rozdrobnione, że praktycznie ich nie zauważamy, jednak tworzą zawiesinę, która po odstaniu stanowić może całkiem pokaźny osad. Oczywiście tego typów wody należy unikać. Jeżeli jednak nie mamy innego wyjścia należy stosować różnego rodzaju filtry i to zarówno podczas samego pobierania wody, jaki i w opryskiwaczach. Z kolei od standardu tych filtrów i częstotliwości wymieniania ich w całości lub ich wkładów będzie zależała czystość wody. Można powiedzieć, że pół biedy, jeżeli dojdzie do zablokowania głównych przewodów. Wtedy wymagane jest przeczyszczenie i konserwacja całego urządzenia opryskowego i doprowadzenie go do stanu pełnego użytkowania. Zdecydowanie gorzej przedstawia się sprawa, gdy dojdzie do częściowego lub całkowitego zatkania poszczególnych rozpylaczy. Jeżeli takiej awarii w porę nie zauważymy możemy dziesiątki hektarów opryskać nie zabezpieczając prawidłowo plantacji przed zwalczanym agrofagiem. Zapobieganie zanieczyszczeniom tego typu znajdują się tylko i wyłączenie w gestii rolnika (osoby wykonującej zabieg) i to właśnie ta osoba ponosi pełną odpowiedzialność za technikę wykonanego oprysku.

Bardziej skomplikowana jest sprawa „niewidzialnych” zanieczyszczeń chemicznych. Woda jest jednym z najlepszych naturalnych rozpuszczalników wielu związków, jako że jest ciałem ciekłym jest zawsze otoczona jakimś ciałem o stanie stałym. I właśnie ono stanowi źródło „dostarczania” do wody różnych związków chemicznych. Najczęściej są to odmiennego pochodzenia geologicznego skały, ale również źródłem mogą być skorodowane rury, którymi płynie bądź „towarzystwo” fabryk o wysokim uprzemysłowieniu. Te mogą dostarczać związki chemiczne w sposób naturalny bądź niestety nielegalnie odprowadzanymi ściekami lub odpadami poprodukcyjnymi przenikającymi z powietrza w wyniku nie stosowania w ogóle albo używania niepełnosprawnych filtrów. Do najbardziej popularnych związków mineralnych znajdujących się w wodzie należą sole wapnia i magnezu, następnie sodu oraz w mniejszym stopniu związki żelaza, potasu, manganu baru i strontu. To właśnie ich obecność, a zwłaszcza dwuwartościowych kationów wapnia i magnezu (Ca++, Mg++) wpływa na twardość wody. Twardość wody to właśnie „zabrudzenia chemiczne”, które są tak istotne podczas wykonywania zabiegów ochrony roślin. Znaczna liczba herbicydów, posiada substancje aktywne w formie soli lub słabych kwasów, wchodzących w reakcje z kationami wapnia i magnezu. Do reakcji tych dochodzi już w pojemniku opryskiwacza lub w kropli cieczy opryskowej na powierzchni liścia. Objawia się to wytrąceniem na liściu drobnych kryształów lub osadów (widocznych pod mikroskopem), w których zostaję uwięziona już chemicznie nieaktywna substancja aktywna. Wniosek jest prosty: im bardziej twarda woda, tym więcej w niej niepożądanych kationów i groźba unieruchomienia większej ilości substancji aktywnej, w efekcie całkowitej dezaktywacji lub wytrącenia z roztworu.

Dbający o swoje gospodarstwo rolnik przynajmniej raz w roku, powinien przekazać w celu przeprowadzenia chemicznej analizy próbę wody używanej do zabiegów. Tego typu badania wykonują najczęściej laboratoria Stacji Sanitarno- Epidemiologicznych oraz Stacji Rolniczo-Chemicznych. Informacji o lokalizacji tych lub innych laboratoriów analitycznych można zasięgnąć w najbliższym urzędzie gminy. Podstawowe, wykonane analizy podawane są w mg węglanu wapnia (CaCO3) na litr wody. Dane te często są przekazywane bez komentarza i rolnik posiadając wynik nie zawsze jest zorientowany, czy jego woda jest miękka czy twarda? W zamieszczonej tabeli przedstawiono wartości graniczne.


Twardość wody

Zawartość węglanu wapnia [mg/l] 
 

Miękka 0 do 74 Średnio twarda 75 do 149 Twarda 150 do 299 Bardzo twarda 300 i powyżej