Śmietka kapuściana to muchówka o długości 5-6 mm, szara, z ciemnymi szczecinkami, z czerwoną plamką na srebrzystobiałym czole. Samice mają żółty odcień ciała i skrzydeł, a u samca występuje kępka szczecinek na udach trzeciej pary nóg. Jajo - białe, podłużne, o długości ok. 1,2 mm. Larwa - robakowata, beznoga, o długości 7-8 mm, barwy żółtobiałej, bez wyraźnie wyodrębnionej głowy, z ciałem zwężającym się ku przodowi. Bobówka - o długości około 7 mm, początkowo żółtobrązowa, później brunatna.

Larwy zimują w bobówce, w ziemi, na głębokości kilku do kilkudziesięciu cm. Pod koniec kwietnia lub na początku maja pojawiają się dorosłe osobniki. Po około tygodniu samica składa jaja przy szyjce korzeniowej rośliny żywicielskiej lub w sąsiadujących z nią szczelinach w glebie. Larwy wylęgają się po upływie 4-8 dni od złożenia jaj i rozpoczynają żer od korzeni bocznych, a następnie przenoszą się na korzenie główne oraz szyjkę korzeniową rośliny żywicielskiej. Rozwój larw trwa około 3-4 tygodni, po czym następuje przepoczwarczenie w glebie i na przełomie lipca i sierpnia pojawia się drugie pokolenie. Muchówki trzeciej generacji występują we wrześniu i październiku. Zmiany klimatyczne spowodowały, że jesienna wegetacja trwa nawet o 2 miesiące dłużej niż 50 lat temu. Spowodowało to wytworzenie nawet 4 pokoleń śmietki, co zwiększa straty gospodarcze.

Śmietka kapuściana żeruje nie tylko na rzepaku, lecz także na roślinach kapustowatych (kapusta, brokuł, brukiew, rzepa ścierniskowa) oraz kapustowatych dziko rosnących (rzodkiew świrzepa, tobołki polne, gorczyca polna). Poplony z gorczycy sprzyjają rozwojowi śmietki kapuścianej i dlatego w rejonach uprawy rzepaku najlepiej nie wysiewać takich poplonów.

USZKODZENIE KORZENI RZEPAKU

Na jednym korzeniu rzepaku może żerować od 1 do 10 larw śmietki kapuścianej.

W wyniku żerowania na szyjce korzeniowej oraz na korzeniach pojawiają się brązowe przebarwienia i nadgniłe miejsca, a korzenie boczne częściowo lub całkowicie zamierają. W zewnętrznej warstwie korzenia, jak również we wnętrzu szyjki korzeniowej widoczne są chodniki z obumarłą tkanką, w których żerują larwy śmietki kapuścianej. Na skutek silnego uszkodzenia przez szkodnika rośliny rzepaku mają zahamowany wzrost i często obumierają. W dni słoneczne, a szczególnie w okresie suszy, uszkadzane przez śmietki rośliny więdną, następnie żółkną i stopniowo zasychają. W przypadku żeru jesiennego, gdy więcej niż połowa korzeni rzepaku ulega zniszczeniu, można zaobserwować ubytki roślin na plantacji. Rzepak ozimy uszkodzony jesienią przez śmietkę kapuścianą słabo zimuje, często wylega oraz wcześniej dojrzewa. Rośliny, które zostały uszkodzone przez śmietkę kapuścianą, są następnie porażane przez suchą zgniliznę kapustnych.