Efektem były niewyrównane wschody, czy to z powodu złego przygotowania gleby do siewu (na polach były widoczne bryły ziemi, a rzepak lubi pole równe jak stół) czy też zbyt późnego siewu - nawet po 10. września. Tam rośliny były jesienią słabe (6-8 liści), niewyrównane i obserwowaliśmy problemy z obsadą. Problemy ze wschodami były tym większe, im dłużej nasiona czekały na wilgoć. Drugą skrajnością minionej jesieni były bardzo wczesne siewy rzepaków nawet między 10-15 sierpnia. Zrobili tak niektórzy rolnicy chcąc uniknąć "powtórki z rozrywki" z bardzo suchego początku jesieni 2016 r. Była też całkiem spora część plantacji wysianych w optymalnym terminie, tj. do końca sierpnia, gdzie jeśli udało się po siewie "złapać" trochę wilgoci potrzebnej do wschodów - rośliny jesienią były dobrze rozwinięte przed zimą i wykształciły rozetę 8-10 liści.

Jesienne manewry: cel - dobre przezimowanie i wysoki plon

Pojawiające się coraz częściej różne ekstrema pogodowe, jak choćby susze w okresie siewu rzepaku, powodują że należy jeszcze większą wagę przyłożyć do odpowiedniego przygotowania roślin do zimy. Niekiedy pogody nie przeskoczymy - pamiętny sezon 2012 - kiedy wymarzły nie tylko rzepaki, ale także zboża ozime. Jednak musimy zrobić wszystko, aby jak najlepiej przygotować rośliny na różne warunki - nawet skrajne - jakie mogą wystąpić podczas zimy. W tym kontekście istotne są takie czynniki, jak:

  • wybór odpowiedniej odmiany;
  • optymalne przygotowanie stanowiska do siewu (np. w przypadku uprawy płużnej, zagregatowanie pługa z wałem w celu zagęszczenia gleby i przeprowadzenie siewu natychmiast po orce - wtedy oszczędzamy wilgoć w glebie lub stosowanie uproszczeń uprawowych);
  • optymalna obsada roślin dostosowana do odmiany i stanowiska - zbyt duża obsada roślin powoduje konkurencję między nimi o wodę i składniki pokarmowe;
  • odpowiednio zbilansowane nawożenie NPK, ale także siarką, magnezem i mikroelementami, takimi jak bor, mangan, molibden, miedź;
  • stosowanie regulatorów wzrostu, które obniżają zawartość giberelin w roślinach - fitohormonów odpowiedzialnych m.in. za wzrost wydłużeniowy;
  • zwalczanie chwastów, chorób i szkodników.