Miniarka porówka (Napomyza gymnostoma) jest groźnym szkodnikiem w uprawie roślin cebulowych. Zasięg występowania szkodnika do niedawna obejmował południowo-wschodnie regiony Polski, ale z czasem zaczął sięgać w inne rejony kraju.

W ciągu roku występują dwa pokolenia muchówki. Wylot owadów z pierwszego pokolenia następuje wiosną, zazwyczaj w II dekadzie kwietnia. Miniarki wówczas żerują na cebuli, szczypiorku i czosnku. Drugie pokolenie pojawia się w połowie sierpnia i trwa do końca października. Jest najbardziej szkodliwe w uprawie pora, cebuli i szczypiorku.

Przy ustaleniu terminu pojawienia się II pokolenia pomocne są zjawiska fenologiczne innych roślin. Muchówki zazwyczaj wylatują w fazie dojrzewania owoców bzu czarnego, czeremchy amerykańskiej, aronii i jarzębiny.

Samice żerują na liściach prowadząc do powstawania charakterystycznych białych punktów ułożonych w rzędzie wzdłuż liścia. Stwierdzenie pierwszych objawów żerowania jest sygnałem do zwalczania muchówki. W miejscu żerowania składane są mlecznobiałe, podłużne jaja. Wyległe larwy żerują w liściach oraz w zgrubiałej części łodygi pora, wygryzając wąskie tunele (minowanie).

Żerowanie pierwszego pokolenia prowadzi najpierw do deformacji liści, a potem już całej rośliny. Objawy z czasem stają się niewidoczne i rośliny wznawiają wzrost. Drugie pokolenie larw miniarki powoduje uszkodzenia w zgrubiałej części łodygi pora. Po przekrojeniu widoczne są długie brązowe miny. Uszkodzone pora posiadają obniżoną jakość handlową i najczęściej porażane są przez choroby.

W celu skutecznej ochrony pora ważny jest odpowiedni termin wysadzania roślin i zwalczenie pierwszego pokolenia muchówki. Przy sadzeniu odmian wczesnych na zbiór letni, zaleca się przykrywanie upraw agrowłókniną lub wykonanie 2-3 zabiegów chemicznych w odstępie 10-14 dniowym. Dla porów na zbiór jesienny warto opóźnić termin wysadzania rozsady, czyli pod koniec okresu lotu miniarki pierwszego pokolenia.

Istotne w zwalczaniu miniarki są zabiegi agrotechniczne i lokalizacja uprawy. Po wykopaniu porów z pola należy wykonać głęboką orkę, a porażone części roślin zebrać z pola i spalić. Plantacje położone na otwartej przestrzeni są mniej atakowane niż te znajdujące się między zadrzewieniami.

W przypadku pojawienia się uszkodzeń w uprawie pora spowodowanych przez II pokolenie miniarki, należy wykonać pierwsze opryski. Progiem zagrożenia jest widocznych 8-10 nakłuć w liściu na 1m2 uprawy. Nie ma obecnie zarejestrowanych ŚRO do zwalczania miniarki. Jedynie preparaty stosowane w zwalczaniu śmietki lub wciornastków zmniejszają populację dorosłych muchówek.

Środki niestety nie są skuteczne w zwalczaniu larw i bobówek, które znajdują się pomiędzy liśćmi tworzącymi jadalną łodygę rzekomą. Do zwalczania miniarki na porze zaleca się przeprowadzenie 2-3 zabiegi w odstępie co 7-10 dni preparatami kontaktowymi z grupy pyretroidów.

Podobał się artykuł? Podziel się!