Ograniczenie dawki herbicydu jest uzasadnione tylko w warunkach sprzyjających uzyskanie wysokiego efektu chwastobójczego, tj. gdy chwasty znajdują się we wczesnych fazach rozwojowych, a przebieg pogody sprzyja pobieraniu i przemieszczaniu środka w chwastach. W praktyce jednak trudno jest zorganizować prace tak, aby zabieg wykonać w optymalnym momencie.

Dr Renata Kieloch z Instytutu Nawożenia i Gleboznawstwa – Państwowego Instytutu Badawczego z Wrocławia, z Zakładu Herbologii i Techniki Uprawy Roli przeprowadziła badania, których celem było określenie możliwości ograniczenia dawki herbicydu stosowanego w różnych warunkach temperatury i wilgotności powietrza, w różnych fazach rozwojowych chwastów.

Do szeroko stosowanych preparatów odchwaszczających zalicza się tribenuron metylu. Obecnie zarejestrowane są 33 preparaty zawierające tribenuron metylu w swoim składzie, przy czym 22 opierają się wyłącznie o tę substancję. Zgodnie z zaleceniami producenta tribenuron metylu, należy stosować łącznie z adiuwantem i właśnie ta substancja czynna została poddana analizie.

Badania przeprowadzono w warunkach kontrolowanych, w komorach klimatycznych. Tribenuron metylu zastosowano w dawce zalecanej 15 g/ha i 7,5 g/ha w aplikacji samodzielnej i z adiuwantem Trend 90 EC i Olbras 88 EC. W badaniach oceniano wpływ herbicydu na chwasty będące w różnych fazach rozwojowych: 2-4 liście oraz 6-8 liści.

Chwasty wzrastały w zróżnicowanych warunkach temperatury: 20/10°C i 10/5°C i wilgotności powietrza: przy 50 proc i 75 proc. Roślinami testowymi były gatunki wrażliwe na badany herbicyd: rumian polny, mak polny, gwiazdnica pospolita.

W wyniku przeprowadzonych badań określono, że herbicyd zastosowany samodzielnie nie osiągnął zadowalającego efektu chwastobójczego, niezależnie od wysokości dawki. W przypadku łącznej aplikacji tribenuronu metylu z adiuwantami dawka zredukowana środka była efektywniejsza w niszczeniu chwastów zarówno w warunkach wyższej (20/10°C), jak i niższej (10/5°C) temperatury powietrza jedynie, gdy rośliny znajdowały się we wczesnej fazie rozwojowej.

Bardziej zaawansowana faza rozwojowa przyczyniała się do znacznego spadku efektywności środka w dawce obniżonej na obu poziomach temperatury. Podobną zależność wykazano w odniesieniu do wilgotności powietrza.