Chwościk buraka należy do najgroźniejszych chorób buraka cukrowego. Wywoływany jest przez grzyb Cercospora beticola. Nasilenie występowania patogenu obserwowane jest w warunkach wysokiej temperatury oraz częstych opadów atmosferycznych w okresie od połowy lipca do zbioru.

Do chemicznej ochrony upraw wykorzystywane są przede wszystkim fungicydy z grup: benzimidazoli, triazoli, strobiluryn, morfolin i pirymidyn. Konsekwencją wielokrotnego ich stosowania jest wzrost częstości występowania szczepów grzybów odpornych na niektóre grupy fungicydów. Największą odporność wykazują na tiofanat metylowy z grupy benzimidazoli oraz w mniejszym stopniu na substancje czynne z grupy triazoli. Zjawisko nabywania odporności na triazole występuje rzadziej niż w przypadku benzimidazoli. Natomiast z uwagi na ich częste stosowanie może stanowić to poważne zagrożenie w przyszłości. 

Sytuacji takiej można przeciwdziałać poprzez stosowanie rotacyjne substancji czynnych z różnych grup chemicznych epoksykonazol, tebukonazol i tetrakonazol z grupy:

·        triazole - krezoksym metylu, piraklostrobina i pikoksystrobina

·        strobiluryny -  fenpropimorf

·        morfoliny

·         fungicydy o działaniu powierzchniowym, których substancją czynną jest miedź.

·        dobrą skutecznością w zwalczaniu C. beticola charakteryzują się także preparaty będące mieszaninami różnych substancji czynnych.

Przykładowe preparaty do zwalczania chwościka buraka:

·        Eminent 125 ME (tetrakonazol)  w dawce 0,8 l/ha,

·        Raster 125 SC (epoksykonazol) w dawce 1l/ha,

·        Tebu 250 EW (tebukonazol) w dawce 0,8l/ha,

·        Topsin M 500 SC (tiofanat metylowy) w dawce 1,2l/ha,

·        Pixel 250 SC (pikoksystrobina) w dawce 0,8- 1l/ha,

·        Duett Ultra 497 SC (tiofanat metylowy, epoksykonazol) w dawce 0,5 – 0,6l/ha

·        Tango Star (fenpropimorf, epoksykonazol,) w dawce 1l/ha,

·        Matador 303 SE (tiofanat metylowy, tetrakonazol) w dawce 1,25 -1,5l/ha.

 

Podobał się artykuł? Podziel się!