Po pierwsze nie powinniśmy sami eksperymentować nad sporządzaniem mieszaniny. Niewłaściwie dobrane komponenty mogą doprowadzić do utrudnień w wykonywaniu oprysku (np. poprzez zatkanie dysz), obniżenia skuteczności substancji aktywnej czy też uszkodzenia roślin. Może być to powodowane właściwościami substancji wprowadzanych do mieszaniny, bądź też warunkowane techniczne, środowiskowo, lub klimatycznie.

Aby wykluczyć błędy prowadzone są badania nad propozycjami mieszania agrochemikaliów w poszczególnych uprawach. Planując je uwzględnia się popularne preparaty i nakładanie się okresów ich stosowania. Przeprowadza się testy odnośnie zgodności fizykochemicznej, fitotoksyczności i skuteczności mieszanin w uprawach danej rośliny. By dowiedzieć się czy włączenie danego preparatu jako składnika mieszaniny wraz z innymi agrochemikaliami jest możliwe należy sugerować się jego etykietą, a najlepiej wykonać telefon z zapytaniem do producenta.

W mieszaniu ważna jest kolejność. Źle dobrana może prowadzić do niepożądanych efektów, takich jak rozwarstwianie się mieszaniny, wytrącanie się osadu, czy też nadmierne pienienie się. Mieszaninę należy sporządzić bezpośrednio przed wykonaniem zabiegu, by nie doprowadzić zajścia ewentualnych reakcji chemicznych. Sposobem, który zmniejszy ryzyko wytrącania się osadów jest wcześniejsze sporządzanie wodnych roztworów składników mieszaniny przed dodaniem ich do zbiornika opryskiwacza. Ważna jest również kolejność ich dodawania. Najpierw zbiornik powinniśmy w połowie wypełnić wodą, następnie dodajemy kolejno wodne roztwory: mocznika, nawozu mikroelementowego i środków ochrony i na koniec uzupełniamy zbiornik wodą.

Jeżeli do sporządzenia mieszaniny dodajemy kilka różnych środków ochrony roślin ich dodawanie powinno odbywać przykładowo według takiej kolejności form użytkowych: WP, WG, S.C., CS, SE, DC, EC, EW, SE, EO.

Uwagę należy zwrócić na parametry opisujące wodę, której użyjemy w mieszaninie. Prawidłowo powinna ona cechować się temperaturą min. 10 st. C, zawartością żelaza poniżej 1mg/l i łączną zawartością jonów wapnia, sodu i magnezu do 200 mg/l.

Długość czasu przetrzymywania mieszaniny w zbiorniku zależy w dużej mierze od pH wody:
pH 4-6 - woda nadaje się do sporządzenia cieczy i przetrzymywania jej w zbiorniku pzez 24 godziny
pH 6,1-7 -nadje się do sporządzenia mieszaniny większości preparatów, czas przetrzymywania cieczy w zbiorniku do 2 godzin
pH >7 - zaleca się zastosowanie buforu lub kondycjonera

Zastosowanie kondycjonerów pozwala obniżyć nam pH roztworu, jest też wskazane przy zbyt twardej wodzie. Niektóre z nich mogą zawierać azot amoniakalny zwiększający efektywność środków ochrony roślin.