Na początku jesiennej wegetacji rzepak ozimy uszkadzany jest przez wiele szkodników. Uszkodzenia powodowane przez szkodniki osłabiają młode rośliny rzepaku, co powoduje, że są słabsze i nieprawidłowo wykształcone. Szkodniki, które mogą wystąpić jesienią na rzepaku ozimym to: pchełki ziemne, chowacz galasówek, pchełka rzepakowa, gnatarz rzepakowiec, mszyca kapuściana, miniarka kapuścianka, śmietka kapuściana i tantniś krzyżowiaczek, rolnice, bielinki, drążyny, drutowce, pędraki, nicienie, ślimaki, gryzonie oraz zwierzęta łowne i ptaki.

Zaprawy nasienne

Jesienna ochrona rzepaku ozimego przed szkodnikami zależy głównie od nasilenia występowania szkodników.

Powszechnie stosowanym, najskuteczniejszym, bezpiecznym dla środowiska i najtańszym sposobem zwalczania szkodników występujących bezpośrednio po siewie jest przedsiewne zaprawianie nasion rzepaku.

Skuteczność działania zapraw nasiennych zależy od rodzaju zaprawy i dokładności pokrycia nasion zaprawą, jak również od przebiegu warunków agroklimatycznych, szybkości przyrostu masy roślinnej w okresie jesiennej wegetacji.

Zaprawiony przeciwko szkodnikom i chorobom kwalifikowany materiał siewny rzepaku ozimego to jeden z najważniejszych i najtańszych środków produkcji, który w dużej mierze decyduje o wysokości i jakości plonu. Coroczne odnowienie materiału siewnego jest bardzo ważnym wymogiem nowoczesnej technologii.

Zaprawianie nasion jest obecnie procesem powszechnym.

Żaden producent nie pozwoli sobie na wysianie nasion niezaprawionych.

Coraz wyższy poziom agrotechniki to także doskonalenie technologii ochrony roślin, w tym również technologii zaprawiania nasion. Zaprawianie wymaga dużej precyzji i dokładności. Ze względu na skomplikowaną technologię zaprawiania nasion, najlepiej jest kupić już zaprawiony materiał siewny.

Aby zaprawianie nasion rzepaku mogło przynieść oczekiwane efekty, wymagane jest stosowanie dodatkowych substancji, jak np. preparatu polimerowo-pigmentowego. Tego typu substancji używa się w procesie zaprawiania precyzyjnego nasion rzepaku. Substancje te przede wszystkim pozwalają na zdecydowane poprawienie pokrycia i przylegania substancji czynnych do powierzchni nasion. W trakcie zaprawiania uzyskać można lepsze nanoszenie odpowiednio dobranej dawki preparatu na nasiona oraz wyraźnie zmniejszenie straty zapraw nasiennych, podnosząc w ten sposób ich skuteczność. Poza tym takie substancje ograniczają pylenie zapraw podczas zaprawiania oraz pakowania i wreszcie podczas siewu. Wykorzystanie tej technologii umożliwia także zastosowanie rozwiązań nawozowych. Stosuje się więc wysokoskoncentrowane nawozy donasienne zawierające np. mangan. W wyniku zaprawiania nasion roślinie dostarczanych jest kilka ważnych składników, zarówno do ochrony, jak i do początkowego odżywiania wschodzących siewek.