Pienik ślinianka (Philaeus spumarius) to pluskwiak wielkości do 6 mm o owalnym i wydłużonym ciele. Dorosłe mają zmienne ubarwienie, najczęściej jednak brązowawe z białymi plamami na skrzydłach. Jednak dorosłe osobniki są słabo widoczne.

Natomiast charakterystycznym objawem występowania szkodnika jest piana na roślinie, która wygląda jakby na nią napluto. W tych miejscach znajdują się larwy, które są jaskrawo zielone, a piana chroni je przed wysychaniem i drapieżnikami. Piana powstaje w wyniku wdmuchiwania powietrza we własne odchody zawierające białko i stąd bierze się efekt spienienia.

Przy podstawie liści i na ogonkach liściowych pod białą, pienistą wydzieliną żerują larwy szkodnika wysysając zawartość komórek. Również osobniki dorosłe odżywiają się sokiem roślinnym. Żer szkodnika przyczynia się do zbioru ziaren poślednich. Dla pienika ślinianki nie ma określonego progu szkodliwości i zarejestrowanych środków zwalczających, jednak skuteczne przeciwko niemu są preparaty przeznaczone do walki z mszycami.