Od tego roku w produkcji warzyw i owoców obowiązują ogólne zasady Integrowanej Ochrony Roślin (IOR). Polegają one na ochronie roślin przy użyciu głównie metod nie chemicznych. Jedną z takich podstawowych zasad jest wykorzystanie metod biologicznej ochrony roślin z wykorzystaniem naturalnych parazytoidów.

Parazytoidy są to pasożyty lub drapieżcy innych owadów. W tej grupie znajdują się organizmy począwszy od bakterii po ssaki. Każdy posiada podstawą wiedzę na temat gatunków i roli ptaków, płazów czy ssaków w zwalczaniu owadów. Widząc na roślinie dziwnego owada nie wszyscy zdają sobie z tego sprawę, że jednak i one mogą być naszymi sprzymierzeńcami.

Dorosłe owady polując żywią się innymi owadami (drapieżcy) lub składają jaja w ich wnętrzu lub w jego pobliżu (pasożyty). W przypadku tych ostatnich z jaj wykluwają się larwy, które następnie żywią się, np. gąsienicami, mszycami, przędziorkami, a nawet dorosłymi szkodnikami. U tych gatunków owady dorosłe zazwyczaj odżywiają się nektarem lub pyłkiem kwiatów, rosą miodową, sokami roślinnymi.

Wśród pożytecznych owadów znajdują się muchówki, błonkówki, pluskwiaki, sieciarki czy chrząszcze. Roztocza (dobroczynki) i inne pajęczaki również są pożyteczne, jednak ze względu na niewielkie rozmiary tych pierwszych i na dużą różnorodność gatunkową drugich przedstawimy owady, które są często spotykane i z braku wiedzy uważane za szkodliwe.

Muchówki to owady długości 2-18 mm, których larwy żywią się gąsienicami motyli, larwami rośliniarek, koziułek, chrząszczy czy pluskwiaków. Znajdujące się w ich wnętrzu lub w pobliżu na roślinie, wysysają płyny ustrojowe larwy. Przepoczwarczenie w owada dorosłego zachodzi w żywicielu lub w glebie. Do muchówek należą m.in. pryszczarek mszycojad, który wykorzystywany jest w uprawach do walki z mszycami i miodówkami. Nie każdy wie, że pożyteczne są też pospolicie nazywane „muchami" rączyce: rączyca wielka, rączyca larwalka, rączyca rdzawa. Bardzo często mylone z osami (paskowany odwłok) są bzygowate: bzyg pospolity, bzyg prążkowany. Larwy bzygów gustują w mszycach i miodówkach.

Błonkówki (błonkoskrzydłe) to rodzaj, który jest dość zróżnicowany pod względem wyglądu i wielkości. Cechą charakterystyczną jest to, że owady te posiadają dwie pary błoniastych skrzydeł, a osobniki żeńskie na odwłoku pokładełko. W obrębie grupy znajdują się m.in. pszczoły, osy, mrówki, pilarzowate. Do błonkówek pożytecznych zaliczamy niewielkich rozmiarów: oścowate, mszycarzowate, bleskotkowate, które zjadają czerwce, mszyce, mączliki i miodówki. Mało znane z nazwy, a często spotykane, charakteryzujące się długi odwłokiem (barwy czerwonawej) oraz pokładełkiem są gąsiecznikowate (zatwarnica) i męczelkowate (baryłkarz bieliniak). Owady z tych rodzin za pomocą pokładełka składają jaja do wnętrza gąsienic motyli m.in. bielinka kapustnika.

Sieciarki (siatkoskrzydłe) w tej grupie owadów najpospolitsze, które możemy spotkać w naszych ogrodach to: złotook i mrówkolew. Owady posiadają bogato użyłkowane i przezroczyste skrzydła. Drapieżne i żarłoczne są ich larwy, które polują na owady. Larwa mrówkolwa poluje na owady, które wpadną w jego wykopaną w glebie pułapkę. Złotooka bardzo często możemy spotkać w okresie zimowym w naszych mieszkaniach. Dorosły owad jest barwy zielonkawej, niekiedy jasnożółtej. Niestety jest mylony z molem. Jego larwy żywią się różnymi szkodnikami m.in. przędziorkami, mszycami, czerwcami, miodówkami, pluskwiakami.

Pluskwiaki różnoskrzydłe są polifagami, ale także odżywiają się innymi owadami. Tasznik jabłoniowiec odżywia się mszycami, przędziorkami, miodówkami i młodymi gąsienicami w uprawach sadowniczych. Pospolity w ochronie roślin jest dziubałek gajowy, który gustuje w mszycach, przędziorkach i innych małych owadach. Z kolei zbrojec dwuplamy został sprowadzony z ameryki, w celu walki ze stonką ziemniaczaną. Jednakże klimat Polski okazał się nie przyjazny dla tego pluskwiaka. Jego rodzimy krewny zbrojec dwuzębny również zjada larwy stonki, jednak w mniejszym stopniu. Naturalnymi wrogami stonki są dość pokaźnych rozmiarów, pasikoniki (pasikonik zielony). Owady zwykle są koloru zielonego, dlatego czasami ciężko go dojrzeć na roślinie. Zaniepokojone potrafią przelatywać na znaczną odległość. Z tyłu odwłoka posiadają charakterystyczne mieczowate pokładełko.

Ostatnią grupę, którą chcieliśmy zaprezentować są to chrząszcze. W jej obrębie jest dużo pożytecznych owadów. Najbardziej znane są biedronki, których w Polsce jest ok. 80 gatunków. Są to charakterystyczne owady, które na czerwonym pancerzyku posiadają czarne kropki. Ich pokarmem są głównie mszyce, ale nie tylko. Różniąca się od pozostałych i zupełnie gustująca innym pokarmem jest biedronka mączniakówka (dwudziestokropka). Jest mniejszą biedronką od swoich kuzynek i posiada żółty pancerzyk z 20 czarnymi kropkami. Żywi się grzybnią mączniaka prawdziwego na roślinach. Wartą uwagi jest biedronka oczątka (wielkości 9 mm), która posiada na czerwonym pancerzyku czarne kropki otoczone biało-żółtą obramówką. Jej larwy, oprócz mszycami żywią się także czerwcami. Różniąca się wyglądem nawet w obrębie gatunku jest biedronka dwukropka. Występują osobniki z czerwonym pancerzykiem i dwiema kropkami oraz czarnym pancerzykiem i dużą czerwoną lub żółtą kropką. Larwy biedronek (zdjęcie) bardzo czesto wystepują w warzywniku na koprze i na naci pietruszki oraz marchwi.