Jesienią plantacjom rzepaku zagrażają: pchełki ziemne i rzepakowe, chowacz galasówek, gnatarz rzepakowiec, mszyca kapuściana, miniarka kapuściana, śmietka kapuściana, tantniś krzyżowiaczek oraz rolnice. Niektóre ze szkodników, głównie: mszyce, pchełki, tantniś krzyżowiaczek i śmietka kapuściana oraz powodowane przez nie uszkodzenia widoczne są w tej chwili na samosiewach rzepaku oraz w młodych plantacjach rzepaku ozimego.

Uszkodzenia powodowane jesienią przez szkodniki powodują osłabienie roślin, i zakłócają ich rozwój. Przyczyniają się do słabszego przygotowania roślin rzepaku do zimy, gorszego ich zimowania oraz ruszenia na wiosnę.

Plantacje rzepaku, jak i pozostające na polu samosiewy rzepaku (koniecznie, jeśli w pobliżu są pola z rzepakiem), należy monitorować pod kątem występowania szkodników. W tym celu wykorzystuje się żółte naczynia. Decyzję o przeprowadzeniu zabiegu zwalczania podejmuje się po stwierdzeniu na plantacji szkodników i przekroczeniu przez nie progów ekonomicznej szkodliwości, które odpowiednio stanowią:

Pchełka ziemna i rzepakowa 1 chrząszcz na 1 mb w rzędzie rzepaku

Mszyca kapuściana 2 kolonie mszyc na brzegu plantacji na 1 m2

Chowacz galasówek 2-3 chrząszcze w żółtym naczyniu w ciągu 3 dni

Gnatarz rzepakowiec 1 larwa na 1 roślinie

Miniarka kapuściana nie ma oficjalnego progu ekonomicznej szkodliwości, jednak zabieg ochrony jest niezbędny jeśli uszkodzenia blaszki liściowej są powyżej10 proc.

Śmietka kapuściana 1 osobnik dorosły w żółtym naczyniu w ciągu 3 dni

Tantniś krzyżowiaczek 1 gąsienica na 1 roślinie

Rolnice 6-8 gąsienic na 1 m2

Dołącz do dyskusji na forum.farmer.pl  Rozmawiaj w temacie: chowacze, słodyszek i...