Sprawcy septoriozy paskowanej liści pszenicy atakują liścienie, łodyżki i liście właściwe. Objawami są plamy na liściach, początkowo barwy żółtozielonej, później brązowieją i przybierają kształt zbliżony do soczewkowatego. Często otoczone chlorotyczną obwódka. Wcześnie i silnie porażone liście zamierają.

Patogen, który dłużej bytuje na roślinie daje objawy w postaci jasnobrązowych, zlewających się ze sobą plam. Obejmują one znaczną powierzchnię liści, a na powierzchni plam mogą pojawiać się rozrzucone nieregularnie, słabo widoczne piknidia.

Chorobę trzeba będzie zwalczać, jak najszybciej by nie dopuścić do rozprzestrzeniania się i dalszej presji. Zabieg wiosennej ochronny T1 przeciwko septoriozie paskowanej przeprowadza się w fazie (BBCH 29-32) końca krzewienia do pierwszego lub czasem drugiego kolanka.

Próg ekonomicznej szkodliwości będący wskazaniem do ochrony chemicznej wynosi w fazie krzewienia zbóż 30-50 proc. porażonych liści z pierwszymi objawami septoriozy, kiedy obserwuje się jedną lub dwie plamy na liściu rozkrzewionej rośliny. W fazie strzelania w źdźbło to 10-20 proc. porażonej powierzchni liścia podflagowego, a przy intensywnej uprawie stanowi 10 proc porażonej powierzchni liścia.

Bardzo dobrze ograniczają rozwój sprawcy (M. graminicola) septoriozy paskowanej liści pszenicy substancje czynne prochloraz, fenpropimorf, cyprodinil. Do ochrony przed septoriozą paskowaną pszenicy i septoriozą plew, a także jednocześnie mączniakiem zbóż i traw oraz rdzą brunatną wykorzystać można m.in. preparaty na bazie pikoksystrobiny, oraz firmowe mieszaniny zawierające protiokonazol i biksafen, a także prochloraz, tebukonazol, proquinazid.