Jedną z najpopularniejszych substancji aktywnych stosowanych do desykacji roślin uprawnych przed zbiorem jest glifosat. W etykietach-instrukcjach stosowania preparatów zawierających glifosat nie ma jednak zapisów o możliwości ich stosowania do desykacji naci ziemniaka. Nie jest to spowodowane „przeoczeniem" producentów ani tym bardziej chęcią zaoszczędzenia na badaniach rejestracyjnych środka. Substancja ta doskonale sprawdza się do dosuszania zbóż i rzepaku, ale zastosowana na plantacji ziemniaka spowoduje więcej szkody niż pożytku.

Badania polowe przeprowadzone przez naukowców z Zakładu Nasiennictwa i Ochrony Ziemniaka w Boninie dowiodły, że zastosowanie glifosatu wywołało szereg negatywnych oddziaływań na bulwy ziemniaka. Najistotniejszą oraz najbardziej charakterystyczną reakcją był nienaturalny wzrost i rozwój kiełków. Początkowo, kiełki osiągały długość 3-7 mm, a następnie ich wzrost ulegał zahamowaniu, przy jednoczesnym zwielokrotnieniu liczby kiełków wyrastających z jednego oczka. Reakcja była tym silniejsza, im większą dawkę glifosatu zastosowano w zabiegu desykacji.

Zaburzenia kiełkowania bulw wpłynęły na znaczne osłabienie wschodów roślin, a w efekcie na niską obsadę i plony. Bulwy zebrane z plantacji desykowanej glifosatem dały plon średnio o 80 proc. mniejszy w stosunku do kontroli, czyli plantacji obsadzonej bulwami zebranymi z pola na którym nać nie została zniszczona. Dla porównania, desykacja dikwatem miała pozytywny wpływ na uzyskiwane później plony, które były średnio o 5 proc. większe w stosunku do kontroli.

W następstwie zastosowania glifosatu do desykacji naci ziemniaka, kiełkowanie i późniejsze wschody roślin są silnie ograniczone, nawet po okresie przechowywania bulw. Z tego powodu nie należy stosować tej substancji do dosuszania naci, zarówno na planacjach towarowych (jadalnych i skrobiowych) ale też nasiennych.

Do desykacji naci ziemniaka najlepiej wykorzystać preparaty zawierające w składzie jon dikwatu (m. in. Reglone 200 SL; Knoxdown; Plantes 200 SL; Ring 200 SL), glufosynat amonowy (np. Basta 150 SL) lub karfentrazol etylowy (np. Spotlight Plus 060 EO).

Preparaty bazujące na dikwacie i glufosynacie amonowym najlepiej stosować w dawkach dzielonych. Termin pierwszego zabiegu zależy od wielu czynników, w tym od wczesności uprawianej odmiany, presji mszyc - wektorów chorób wirusowych oraz przebiegu warunków pogodowych.