Susza podczas siewów rzepaku przyczyniła się po pierwsze do ich opóźnienia, a po drugie do spowolnienia wschodów i rozwoju roślin. W wielu rejonach kraju rzepak nie powschodził, łan jest przerzedzony i niewyrównany. Zwłaszcza na wzniesieniach pola widać „łysiny”. Dlatego rolnicy zastanawiają się czy nie zlikwidować plantacji, a w ich miejsce wysiać coś innego.

Pytanie tylko, co to znaczy źle rokująca uprawa? Specjaliści w tej kwestii są podzieleni, ale generalnie przyjmuje się, że jesienią obsada roślin na metrze kwadratowym nie powinna być mniejsza niż 20 – przyjmując, że po zimie część z nich jeszcze wypadnie.

Likwidacja plantacji już jesienią nie jest łatwą decyzją, ponieważ rolnicy zainwestowali już w produkcję rzepaku konkretne pieniądze, a wysiew kolejnej uprawy dodatkowo je podnosi. Aby uniknąć kolejnych strat muszą jednak pamiętać o ważnej zasadzie i zaznajomić się z etykietami-instrukcjami herbicydów stosowanych wcześniej na polu rzepaku. Zwykle są tam umieszczone informacje na temat rośliny następczej i wpływu wcześniej zaaplikowanych substancji czynnych na jej dalszy rozwój.

Trzeba przyznać, że rzadko jednak rolnicy decydują się na zaoranie rzepaku jeszcze jesienią. Zwykle, jak już - robią to wczesną wiosną, po widocznych startach pozimowych. Taka sytuacja miała miejsce w pamiętnych roku 2012 (wymarznięcia). Wówczas naukowcy przygotowali specjalne zestawienie substancji czynnych, które zaaplikowano jesienią w rzepaku, po których można zasiać dane rośliny.

My przedstawiamy poniżej wybrane substancje czynne środków chwastobójczych, które mogły być zaaplikowane jesienią w rzepaku i ich wpływ na roślinę następczą (na podstawie wybranych etykiet środków) zarówno po likwidacji plantacji w okresie jesiennym i zasiewie jeszcze ozimin, jak i w wypadku wiosennego siewu:

- chlomazon - w przypadku konieczności wcześniejszego zlikwidowania plantacji rzepaku ozimego na jesieni, tj. zaraz po zastosowaniu środka zawierającego jako substancję czynną chlomazon, po wykonaniu orki na głębokość 25 cm na tym samym polu można uprawiać tylko zboża ozime za wyjątkiem jęczmienia ozimego; na wiosnę po wykonaniu orki na głębokość minimum 15 cm na tym samym polu można uprawiać: bobik, bób, cukinię, dynię, groch, fasolę, kapustę, kukurydzę, ogórki, pomidor z rozsady, słonecznik, soję, rzepak jary, pszenicę jarą, ziemniaki lub tytoń.