Zjawisko wylegania zbóż związane jest z przewracaniem i pochylaniem się łanu. Występują dwa rodzaje wylegania zbóż: wyleganie łodygowe oraz korzeniowe. Najczęściej mamy do czynienia z wyleganiem łodygowym. W wylegniętym zbożu w dużym stopniu ograniczony jest proces fotosyntezy, zmniejszone jest pobieranie wody i składników pokarmowych z gleby, co negatywnie wpływa na uzyskany plon.

Przyczynami wylegania zbóż jest zbyt duża obsada roślin na jednostce powierzchni, nadmierne nawożenie zbóż, niedobór potasu w glebie, niekorzystne warunki atmosferyczne (zbyt duża ilość opadów wraz z silnym wiatrem), uprawa odmian podatnych na wyleganie oraz choroby podstawy źdźbła np. łamliwość podstawy źdźbła lub fuzaryjna zgorzel podstawy źdźbła. Wyleganie zbóż można ograniczyć przez działania profilaktyczne jak również przez stosowanie regulatorów wzrostu.

Zarejestrowane retardanty oparte są na o następujące substancje czynne:

- Chlorek chlorocholiny (CCC) - wpływa na produkcję hormonów wzrostowych w roślinie, skracając dolne międzywęźle. Retardanty oparte o tę substancję można stosować w: życie pszenicy ozimej i jarej, owsie, pszenżycie ozimym i jęczmieniu jarym.
- Etefon - powoduje skrócenie źdźbła. Regulatory wzrostu oparte o tą substancję można stosować w pszenicy ozimej, pszenżycie ozimym, życie, jęczmieniu jarym i pszenicy jarej.
- Trineksapak etylu - hamuje syntezę giberelin i wpływa na ograniczenie wzrostu. Środki oparte o tą substancję można stosować w pszenicy ozimej, jęczmieniu ozimym, życie i owsie.
Wymienione substancje czynne (poza ostatnim który służy do skracania dokłosia)  wzmagają krzewienie i zwiększają liczbę źdźbeł kłosonośnych, stymulując wzrost korzeni, korzystnie wpływają na funkcjonowanie aparatu fotosyntetycznego w roślinie, zwiększają średnice źdźbła i grubość jego ścianek. Regulatory wzrostu wzrostu o substancji czynnej chlorek chloromekwatu, trineksapak etylu można stosować w temperaturach 10 – 15 oC, a etefon 15 – 20 oC.

W praktyce rolniczej retardanty należy stosować w dawkach dzielonych. Pierwsza aplikacja powinna odbyć się w fazie pierwszego kolanka, które jest co najmniej 1 cm powyżej węzła krzewienia (BBCH 31). Uzyskuje się wówczas skrócenie dwóch pierwszych międzywęźli. Kolejna aplikacja regulatora wzrostu powinna nastąpić w momencie ujawnienia się liścia flagowego (BBCH 37-39). To pozwoli na skrócenie ostatniego międzywęźla, co zapobiega jego złamaniu i opadaniu kłosów na ziemię.

Przykładowe retardanty do zbóż zawierające substancję czynną: chlorek chlorocholiny (CCC) : Adjust SL, Antek 725 SL, CCC 720 SL, Cekwat 750 SL oraz Stabilator 750 SL.

Retardanty oparte na etefonie: Agrostym 480 SL, Nutefon 480 SL, Retar 480 SL i Cerone 480 SL.

Preparaty oparte na trineksapak etylu: Bold 175 EC, Cuadro 250 EC, Moddus 250 EC, Optimus 175 EC, Trineksapak 250 EC.