Zmiana substancji aktywnych powinna polegać na korzystaniu z preparatów opartych o różne grupy chemiczne. Są takie możliwości. Dla przykładu, septoriozę paskowaną liści eliminujemy stosując triazole, ale można też do tego wykorzystać chlorotalonil czy strobiluryny.

Rotacja substancji aktywnej w obrębie tej samej grupy chemicznej nie chroni przed szybkim narastaniem odporności. Zatem błędem jest zamiana tebukonazolu na np. flusilazol. Jest to bowiem wciąż ta sama grupa chemiczna, a więc także ten sam mechanizm niszczenia grzyba patogenicznego.

Zagadnieniu temu sporo czasu poświęcił Jakub Danielewicz z Instytutu Ochrony Roślin, w swoim referacie wygłoszonym na zorganizowanej przez redakcję miesięcznika Farmer konferencji „Rolnictwo – wizja przyszłości”.

Chlorotalonil (chloronitryle)

Septorioza paskowana liści – bardzo wysoka skuteczność

Septorioza plew pszenicy – dobra skuteczność

Prochloraz (imidazole)

v  Łamliwość podstawy źdźbła – bardzo wysoka skuteczność

Septorioza paskowana liści – bardzo wysoka skuteczność

Proquinazid (quinazoliny)

Mączniak prawdziwy – bardzo wysoka skuteczność

Pikoksytrobina (strobiluryny)

Rdza brunatna pszenicy – bardzo wysoka skuteczność

Rdza żółta – bardzo wysoka skuteczność

Septorioza paskowana liści – dobra skuteczność

Cyprokonazol (triazole)

Rdza brunatna pszenicy – bardzo wysoka skuteczność

Rdza żółta – bardzo wysoka skuteczność

Flusilazol (triazole)

Septorioza paskowana liści – bardzo wysoka skuteczność

Łamliwość podstawy źdźbła– bardzo wysoka skuteczność

Tebukonazol (triazole)

Rdza brunatna – bardzo wysoka skuteczność

Rdza żółta – bardzo wysoka skuteczność

Septorioza plew pszenicy – bardzo wysoka skuteczność