W 2007 r. chrząszcze stonki kukurydzianej zaobserwowano na obszarze dziewięciu województw: podkarpackiego, lubelskiego, świętokrzyskiego, mazowieckiego, małopolskiego, śląskiego, opolskiego, dolnośląskiego i po raz pierwszy łódzkiego. Osobniki stwierdzane w naszym kraju nie są już incydentalne, lecz stanowią część bardzo dużej populacji zasiedlającej rejon Półwyspu Bałkańskiego, Europy Środkowej i Środkowo-Wschodniej, która w sposób naturalny przesuwa się w kierunku północnym.

Wygląd stonki

Chrząszcze stonki kukurydzianej można stosunkowo łatwe zidentyfikować na tle innych szkodników zasiedlających kukurydzę w Polsce. Ciało ich jest wydłużone, długości do 6,8 mm o zmiennym ubarwieniu, począwszy od różnych odcieni żółci, poprzez jasną zieleń aż do barwy lekko pomarańczowej. Przez pokrywy skrzydeł samic przebiegają ciemne pasy, u samców natomiast większa część ich powierzchni jest jednolicie ciemna, bez charakterystycznego paskowania. Występują jednak odstępstwa, dlatego też można spotkać u obojga płci zarówno osobniki jednolicie jasno lub jednolicie ciemno zabarwione, jak i o różnym paskowaniu. Taka zmienność ubarwienia nie utrudnia jednak zbytnio identyfikacji szkodnika co do gatunku, lecz często uniemożliwia wizualne rozpoznanie płci owada. Najłatwiejszą do zaobserwowania cechą odróżniającą płeć chrząszczy jest występujący u samic od sierpnia do października nabrzmiały odwłok (wypełniony jajami), wystający znacząco poza krawędzie pokryw skrzydeł. Ponadto osobniki żeńskie okazują się z reguły większe, a ich czułki – krótsze niż u form męskich. Jaja stonki kukurydzianej są niewielkie, owalne, o długości około 0,5 mm. Najczęściej przybierają barwę żółtą lub żółto-białą.

Larwy są wydłużone, barwy białej lub biało-kremowej. Mają brązową głowę i tarczkę analną na końcu ciała, a także niewielkie, słabo wykształcone odnóża. Przechodzą przez trzy stadia rozwojowe, z których pierwsze osiąga do 1,2 mm długości, drugie do 8 mm, natomiast trzecie do 18 mm. Poczwarka jest białokremowa, a swoją budową i wielkością przypomina osobnika dorosłego. Posiada dobrze widoczne poszczególne części ciała, które otacza cienka błona.

Rozwój na kukurydzy

Biologia stonki kukurydzianej w Polsce nie jest znana, dlatego jest ona badana w Instytucie Ochrony Roślin. Pewnych informacji dostarczają jednak obserwacje z innych krajów, w których gatunek ten występuje już od dłuższego czasu. Na ich podstawie można stwierdzić, że biologia szkodnika jest podobna w wielu krajach, a różnice dotyczą głównie terminów występowania poszczególnych stadiów rozwojowych.

stonka_zycie.jpg