Gdy przegląda się fachową prasę, w której wymienione są choroby o wysokiej szkodliwości, często można spotkać nazwę "septorioza plew pszenicy". To ważna choroba występująca na pszenicy, pszenżycie, a niekiedy na jęczmieniu i życie. Znaczenie gospodarcze ma natomiast w uprawie pszenicy i pszenżyta. Praktycznie nie ma sezonu, aby nie stwierdzono występowania tej choroby na liściach i kłosach ww. zbóż. W ostatnich latach więcej zwraca się uwagę na paskowaną septoriozę liści, która atakuje głównie liście pszenicy. Szkody wyrządzane przez tę chorobę polegają na tym, że nekrozy powodowane przez grzyb znacznie zmniejszają powierzchnię asymilacyjną liści. Grzyb powodujący septoriozę plew może szkodzić na wiele sposobów. Gdy pszenica czy pszenżyto wschodzi, może on powodować zgorzel siewek, podobnie jak paskowana septorioza liści i septorioza plew powodują też plamy nekrotyczne na liściach, zmniejszając powierzchnię asymilacyjną liści. Duże szkody powstają, gdy porażeniu przez opisywaną chorobę ulegają kłosy. Najczęściej jest tak, że gdy objawy widoczne są na kłosie, to można je znaleźć również na liściach. Choroba nie jest wcale łatwa do zdiagnozowania, dlatego dość szczegółowo zostanie opisana w tym artykule.

ZACZYNA SIĘ OD DOLNYCH LIŚCI

Septoriozę plew powoduje grzyb Phaeosphaeria nodorum (wcześniej Leptosphaeria nodorum) - stadium doskonałe i Stagonospora nodorum stadium konidialne. Pierwotnym źródłem choroby są resztki pożniwne (liście, źdźbła, plewy porażone przez grzyb), na których powstają pseudotecja, czyli owocniki stadium doskonałego grzyba Phaeosphaeria nodorum powodującego septoriozę plew, które wytwarzają askospory. Na resztkach tych są też piknidia (owocniki) stadium konidialnego uwalniające zarodniki konidialne piknospory. Z tych resztek zarodniki dostają się na liście rosnącej pszenicy już jesienną, a później wiosną. Z nekroz na dolnych, starszych liściach zarodniki zostają przeniesione i dokonują porażenia liści flagowych. Z kolei z górnych liści trafiają na plewy.