W Polsce występują dwa gatunki skrzypionek należące do rodziny stonkowatych: skrzypionka zbożowa (Oulema melanopa L.) i skrzypionka błękitek (Oulema cyanella Voet.). Do niedawna liczebność skrzypionek była bardzo mała, nie powodowały one większych szkód gospodarczych, dopiero w ostatnich latach nasilenie występowania wzrosło na terenie całej Polski. Z dotychczasowych obserwacji wynika, że w rejonie Polski Środkowej i Północnej dominującym gatunkiem jest skrzypionka zbożowa, mniej licznie występuje skrzypionka błękitek.

Natomiast w rejonie Polski Południowo- Wschodniej przeważa skrzypionka błękitek. Chrząszcze obydwu gatunków skrzypionek mają ciało wydłużone, różnią się jednak wyglądem. Zasadnicze różnice w biologii obu gatunków dotyczą miejsca przepoczwarczenia się larw.

Chrząszcze skrzypionki zbożowej długości 5-6 mm, pokrywy skrzydeł z podłużnie lekko punktowanymi dołkami o barwie niebiesko-zielonej i metalicznym połyskiem. Przedplecze i odnóża pomarańczowe, głowa i stopy czarne.

Przepoczwarczenie larw następuje w kokonach poczwarkowych w glebie.

Chrząszcze skrzypionki błękitek są nieco mniejsze od 4-5 mm długości, jednolicie niebieskie aż po niebiesko- zielone, przedplecze i nogi czarne.

Przepoczwarczenie larw następuje w widocznych, piankowatych, białawych kokonach umieszczonych na pochwach liściowych górnej powierzchni liści, kłosach, rzadziej na dokłosiu lub źdźble poniżej liścia flagowego. Samice składają jaja najczęściej pojedynczo lub w złożach po 2-3 sztuki wzdłuż nerwów liści w pobliżu ich nasady, lub w środku blaszki liściowej głównie po zewnętrznej stronie.

Młode larwy skrzypionek są brunatno- żółte, wyglądem przypominają małe ślimaczki o kulistej czarnej głowie.

Ciało larw pokryte jest lepkim śluzem i kałem. Poruszające się larwy pozostawiają część śluzowatej wydzieliny na powierzchni liści.

Chrząszcze skrzypionek najczęściej żerują na najmłodszych częściach roślin żywicielskich. Po kopulacji samica składa jaja od połowy maja przez 5 do 7 tygodni - owalne, lśniąco-żółte jaja pojedynczo lub w krótkich rzędach na górnej stronie liści znajdujących się każdorazowo najwyżej na roślinie. Preferuje gęste łany i rośliny z dużą powierzchnią liści, aby zabezpieczyć dobre odżywianie larw.