Mszyce to małe owady, które zawsze żerują w koloniach i żywią się sokami roślinnymi. Szczególnie atakują młode części rośliny, np. nowe przyrosty pędów, liście i pąki. W obrębie mszyc znajdują się gatunki jednodomne i dwudomne. Te pierwsze atakują jeden gatunek rośliny, natomiast drugie posiadają dwóch żywicieli. Wiosną formy bezskrzydłe (dzieworódki) wylęgnięte z jaj zwykle żerują na roślinach uprawnych, po czym formy uskrzydlone przelatują na dzikie rośliny, np. chwasty.

Mszyce powodują zazwyczaj zniekształcenia liści, łodyg i pąków kwiatowych. Szkodliwość mszyc ma charakter bezpośredni i pośredni. W przypadku pierwszym następuje utrata turgoru tkanek i ogładzanie roślin, objawiające się zahamowaniem wzrostu. W wyniku nakłuwania tkanek dochodzi do deformacji liści czy pędów. Bardzo często pojawiają się nekrozy lub skorkowacenia (mszyca porzeczkowa-czyściecowa). Pośrednia szkodliwość mszyc jest ściśle związana z przenoszeniem przez nich chorób wirusowych lub grzybowych.

Podczas żerowania mszyce wydalają węglowodany w postaci rosy miodowej (spadź). Substancja jest pożywką dla grzybów sadzakowych, które rozwijając się na liściach ograniczają powierzchnię asymilacyjną roślin i oszpecają je. Niektóre gatunki mszyc żyją w symbiozie z mrówkami. Produkowana przez nich spadź jest dla nich, ale także innych owadów, pożywieniem. W zamian za rosę miodową mrówki chronią mszyce przed ich naturalnymi wrogami (biedronki, złotooki, larwy błonkówki) i przenoszą szkodniki w inne miejsce na roślinie. Taka symbioza jest problemem w zwalczaniu mszyc, dlatego musimy zwalczać zarówno mrówki, jaki i mszyce.

W skutecznej walce z mszycami należy pamiętać o kilku podstawowych zasad.

  • Unikamy wywołania odporności mszyc na substancje aktywne środków ochrony roślin. Należy stosować preparaty przemiennie i zawierające związki należące do różnych grup, np. preparaty fosfororganiczne na przemian ze związkami karbaminianowymi, neonikotynoidowymi lub pyretroidami.
  • Podany w zaleceniach zakres stężeń preparatu, zaleca stosować się w wyższej dawce. Jest to ważne w przypadku mszyc trudnych do zwalczania (np. mszyca ogórkowa i mszyca brzoskwiniowa, bawełnica korówka) lub bardzo dużego ich nasilenia.
  • Zwalczanie mszyc prowadzimy zaraz po wykryciu pierwszych osobników na roślinach, a kolejny zabieg wykonujemy dopiero po ponownym pojawieniu się mszyc.
  • Wskazane jest także, aby w przypadku preparatów oznaczonych symbolami EC, SL, SP, WP, do cieczy użytkowej dodawać substancję, która zmniejsza napięcie powierzchniowe kropel, czyli tzw. zwilżacz (np. Superam 10 AL w stężeniu 0,05%).
  • Istotny jest dobór preparatu w zwalczaniu mszyc. Przy dużych koloniach nie zwalczamy mszyc środkiem kontaktowym. Zalecane jest zastosowanie preparatu o działaniu wgłębnym i układowym (np. Sumithion Super 1000 EC).
  • W pierwszej kolejności stosujmy preparaty selektywne (Pirimor 500 WG, Polysect 005 SL), które nie zabijają owadów pożytecznych żywiących się mszycami.
  • Dokładnie spryskujmy rośliny preparatami wgłębnymi szczególnie w przypadku mszyc, które żerują w zwiniętych liściach (mszyca agrestowa).