Podstawowym składnikiem każdego środka ochrony roślin, decydującym o specyfice jego działania, jest substancja biologicznie czynna, czyli związek chemiczny o wysokiej aktywności w stosunku do określonych organizmów. Istota jego działania polega na powodowaniu zaburzeń procesów fizjologicznych w organizmach żywych, najczęściej na skutek blokowania aktywności odpowiednich enzymów, które warunkują prawidłowy przebieg procesów życiowych. Rośliny uprawne nie są uszkadzane, ponieważ są zdolne do detoksykacji substancji czynnej. Nie oznacza to jednak jej pełnej neutralności w stosunku do procesów fizjologicznych zachodzących w roślinie uprawnej.

Stosowanie fungicydów i herbicydów może u roślin uprawnych prowadzić do zmian strukturalnych lipidów, białek, chlorofilu i kwasów nukleinowych. Ich substancje czynne mogą przyczyniać się do powstawania wysoce toksycznych nadtlenków powodujących między innymi dezorganizację struktur komórkowych, uszkodzenia błon plazmatycznych, a tym samym degradację chlorofilu.

Zespół w składzie: prof. Bożena Łozowicka i mgr Rafał Konecki z Instytutu Ochrony Roślin - Terenowej Stacji Doświadczalnej w Białymstoku, oraz dr Elżbieta Wołejko z Politechniki Białostockiej podjął temat badawczy dotyczący zmian zawartości chlorofilu pod wpływem różnych kombinacji środków ochrony roślin z grupy fungicydów i herbicydów w trzech odmianach pszenicy jarej: Arabella, Kandela, Struna. Jego wyniki zostały opublikowane w nr. 2/2016 kwartalnika "Progress in Plant Protection".

Preparaty aplikowano na rośliny w kilku wariantach:

  • herbicyd (MCPA + dikamba w BBCH 21-23),
  • fungicydy (tiofanat metylu w BBCH 21-23 i azoksystrobina w BBCH 56-58),
  • fungicydy (propikonazol + cyprokonazol w BBCH 56-58 i spiroksamina + tebukonazol + triadimenol w BBCH 71-73),
  • herbicyd (MCPA + dikamba w BBCH 21-23) i fungicydy (tiofanat metylu w BBCH 21-23 i azoksystrobina w BBCH 56-58),
  • herbicyd (MCPA + dikamba w BBCH 21-23) i fungicydy (propikonazol + cyprokonazol w BBCH 56-58 i spiroksamina + tebukonazol + triadimenol w BBCH 71-73).

Poziom chlorofilu w pszenicy, na którą aplikowano fungicydy, był wyższy od poziomu barwników roślin z poletek kontrolnych. Zaobserwowano wzrost zawartości tego barwnika od 5 do 12 proc., z wyjątkiem aplikacji tiofanatu metylu i azoksystrobiny na odmianę Struna. Z kolei zabieg przeprowadzony wyłącznie z wykorzystaniem herbicydu zawierającego w swoim składzie MCPA i dikambę powodował redukcję zawartości chlorofilu w liściach w odniesieniu do obiektu kontrolnego o 2-8 proc. u wszystkich odmian.

U odmiany Kandela odnotowano najwyższą procentową zawartość chlorofilu w liściach pobranych z obiektu kontrolnego, jak również z poletek traktowanych herbicydem oraz fungicydami. U odmiany Struna zawartość chlorofilu w liściach była na zbliżonym poziomie. Największe zróżnicowanie obserwowano u odmiany Arabella, gdzie ilość chlorofilu pozostawała w silnej zależności od zastosowanej ochrony herbicydowej i fungicydowej.

Podobał się artykuł? Podziel się!