Na plantacjach ozimin największe szkody wyrządzają pomrowik plamisty, ślinik luzytański i ślinik wielki. Masowe pojawienie się tych szkodników może spowodować głównie placowych silnych uszkodzeń roślin, a nawet gołożerów.

Najczęściej żerują w nocy, a w dzień chowają się pod grudami ziemi. Trudno zatem je odnaleźć podczas wykonywanych lustracji ozimin. O zagrożeniu informować nas mogą charakterystyczne uszkodzenia roślin.

- Proszę pamiętać, że ślimak ma od strony brzusznej tarczkę i pocierając nią po górnej stronie liścia jak „pumeksem” zdziera warstwę miękiszu, tworząc najpierw siateczkę, a następnie dziurę o bardzo nieregularnych brzegach –tłumaczy Maciej Bromirski z firmy PROCAM.

Ślimaki żerują głównie przy miedzach, zaroślach, na polach z wadliwą melioracją, podmokłych, gliniastych z dużą ilością grud. Liczne występowanie tych szkodników notuje się zwłaszcza w bliskim sąsiedztwie rowów, wilgotnych łąk, nieużytków. Tam w pierwszej kolejności powinniśmy szukać śladów ich żerowania.

Obecnie progiem ekonomicznej szkodliwości dla rzepaku będzie (rzepak powyżej 2 liści) zniszczenie 10 proc. roślin w stopniu silnym, tj. zniszczony pąk wierzchołkowy i uszkodzenie ponad 50 proc. powierzchni liści.

W przypadku wyłożenia pułapek – stwierdzenie 4 lub więcej ślimaków średnio na 1 pułapkę sprawdzaną 2-3 razy w tygodniu to sygnał że musimy podjąć walkę z tymi szkodnikami.
Dla pszenicy ozimej będącej w fazie wschodów lub 1 rozwiniętego liścia, za poważne zagrożenie należy traktować już 2 ślimaki w 1 pułapce.

Chemicznie można zwalczać ślimaki za pomocą moluskocydów. W przypadku rzepaku można je stosować już po siewie do fazy tworzenia się rozet. W przypadku zbóż od siewu do krzewienia się pszenicy.

Przykładowe preparaty i metody wykorzystywane do zwalczania ślimaków wymienione zostały:
>>> Uwaga na ślimaki nagie w młodych zasiewach ozimin

Podobał się artykuł? Podziel się!