Według Systemu Prognozowania Epidemii Chorób (SPEC) podwyższone ryzyko zakażenia suchą zgnilizną kapustnych dotyczy połowy kraju (zachodnia część), gdzie stężenie zarodników w powietrzu jest wyższe. Potwierdzają to komunikaty PIORiN, które wskazują zagrożenie dla niektórych powiatów województw: dolnośląskiego, opolskiego, śląskiego i lubuskiego.

Platforma Sygnalizacji Agrofagów IOR donosi o występowaniu na plantacjach rzepaku czerni krzyżowych, którą odnotowano w województwach: lubuskim, wielkopolskim, łódzkim, opolskim, małopolskim, podkarpackim, pomorskim, warmińsko-mazurskim i podlaskim.

W przypadku suchej zgnilizny kapustnych występują zarówno jesienne jak i świeże infekcje chorobowe. Widoczne na liściach żółtawe lub jasno szare plamy z czarnymi kropeczkami na ich powierzchni (piknidia z masą zarodników konidialnych) świadczą o porażeniu przez sprawcę Phoma lingam. Jeśli objawy wystąpią na łodygach takie rośliny będą wylegać.

Źródłem infekcji jest materiał siewny i resztki pożniwne. Do wtórnych zakażeń roślin suchą zgnilizną kapustnych dochodzi w skutek porażenia przez zarodniki stadium konidialnego. Zarodniki, które wcześniej zostały przeniesione przez wiatr razem z kroplami deszczu przemieszają się na niewielkie odległości, na sąsiednie rośliny. Na wilgotnych liściach roślin grzyb wnika do wnętrza i przerasta do łodygi. Próg ekonomicznej szkodliwości według IOR to 10-15 proc. porażonych roślin.

Obserwowane na liściach plamki barwy jasnobrunatnej do brunatno-czarnej z widocznymi pierścieniami świadczą natomiast o porażeniu czernią krzyżowych. Plamki będą tez widoczne na łodygach, ogonkach liściowych, później łuszczynach i są zagłębione, owalne, brunatno-czarne. W momencie, gdy choroba uwidoczni się na łuszczynach będzie powodować największe straty. Nasiona są w nich drobne, porażone łuszczyny szybciej zasychają i nasiona osypują się.

Źródłem porażenia przez czerń krzyżowych są resztki pożniwne, zainfekowane nasiona oraz inne porażone rośliny z rodziny kapustowatych. Rozwojowi choroby sprzyja 90-100 proc. wilgotność. Infekcja będzie szybko postępować, gdy temperatury wzrosną powyżej 20°C. Stwierdzenie 20-30 proc. porażonych liści, gdy rzepak jest w fazie rozety jest wskazaniem do zabiegu, a w fazie tworzenia łuszczyn jest to 10-15 proc. porażeń.

Do walki z chorobami w fazie formowania łodygi rzepaku stosuje się triazole, np. metkonazol tebukonazol, a także mieszaniny np. tebukonazolu z prochlorazem czy protiokonazolem.

Z czernią krzyżowych radzą sobie też preparaty oparte o substancje czynne z grupy strobilurin (dimoksystrobina, pikoksystrobina, azoksystrobina) oraz imidiazole, które zadziałają także na zgniliznę twardzikową.