W tym roku już po raz 10. firma BASF zorganizowała Dni Pola. Jedne z nich odbyły się w Stacji Hodowli Roślin w Ulhówku na Zamojszczyźnie, zlokalizowanej na bardzo dobrych czarnoziemach.

Pszenica
W roku 2006 badano skuteczność ochrony fungicydowej (Juwel TT 483 SE i Swing Top 183 SC) w 11 odmianach pszenicy ozimej: Cubus, Tuareg, Quebon, Rubens, Zawisza, Muza, Kobiera, Kris, Dorota, Hybnos F1 i Turnia. Ciekawą odmianą jest odmiana mieszańcowa Hybnos F1, której wysiewa się tylko 180 szt. ziarniaków/m2, czyli zaledwie 97 kg/ha, gdy w wypadku innych odmian stosuje się dwa razy więcej. Jest to spowodowane większą zdolnością tej odmiany do krzewienia się.

W ubiegłym sezonie na polach tych prowadzono doświadczenia z 8 odmianami pszenicy, które zostały wysiane po koniczynie i trawie nasiennej. Były to: Aristos, Nutka, Rubens, Rywalka, Slade, Tataros, Trend i Zentos. Nawożenie przedsiewne przeprowadzono na podstawie analizy gleby pod względem zasobności w składniki pokarmowe. Na 1 m2 wysiano 380 ziaren, co odpowiadało 180–198 kg/ha. Chwasty zwalczano jesienią preparatem Maraton 375 SC w dawce 4 l/ha, który zastosowano podczas pierwszych wschodów pszenicy.

Przy intensywnej technologii uprawy pszenicy niezbędne jest zastosowanie regulatorów wzrostu. W roku 2005 zastosowano je dwukrotnie: Cycocel 750 SL (1,2 litra na hektar) w celu skrócenia dolnych międzywęźli podczas strzelania w źdźbło oraz Terpal 460 SL (1 litr na hektar) dla skrócenia i dokłosia oraz usztywnienia górnych międzywęźli.

Pierwszą wiosenną dawkę azotu w roku 2005 zastosowano przed ruszeniem wegetacji w dawce 70 kg azotu na hektar w formie saletry amonowej. Drugą dawkę azotu także w formie saletry amonowej i w wysokości 60 kg azotu zastosowano na początku strzelania w źdźbło, gdy następuje formowanie się liczby kłosków w kłosie i kwiatków w kłosku. Podczas kłoszenia pszenicy zastosowano trzecią dawkę azotu w postaci saletry wapniowej i w ilości 50 kg azotu na hektar. Łącznie zastosowano 180 kg azotu na hektar.

W roku 2005 szkodniki (skrzypionki) zwalczano tylko raz pod koniec maja, stosując Fastac 100 EC (0,1 litra na hektar) w stadium 39/49 (stadium języczka liścia/otwarcie pochwy liściowej).

W ubiegłym roku w Ulhówku na poletkach z pszenicą ozimą testowano ten sam co w roku 2006 wariant ochrony przed chorobami grzybowymi (Juwel TT 483 SE, Swing Top 183 SC). Pierwszy z preparatów został zastosowany w dawce 1,2 l/ha w stadium 32–34 (po wykształceniu przez pszenicę
2. kolanka). Pozwoliło to utrzymać pszenicę wolną od chorób grzybowych do kwitnienia. Natomiast Swing Top 183 SC w dawce 1,2 l/ha zastosowano 5 tygodni później.

Pszenica, w zależności od odmiany, znajdowała się w fazie od początku do pełni kwitnienia. Drugi zabieg fungicydowy jest ostatecznym zabiegiem chroniącym liść flagowy i kłos, a z tych organów pochodzi większość asymilatów trafiająca do ziarniaków. Jeśli liść flagowy jest porażony i pozbawiony chlorofilu, a plewki kłosa nie są należycie wykształcone, wtedy ziarniaki nie mogą otrzymać dostatecznej ilości asymilatów. W takiej sytuacji plony są mniejsze i gorsze jakościowo, bo ziarno nie jest dobrze wykształcone.

Zastosowany w roku 2005 program ochrony przyniósł znaczne zwyżki plonu ziarna, a ich wysokość była zależna od odmiany. Najwięcej, bo o 4,6 tony z hektara wzrosły plony w wypadku odmiany Rywalka, a najmniej, bo o 1,3 tony z hektara w wypadku odmiany Nutka. Średni przyrost plonu wyniósł 3,1 tony z hektara. Wzrosła także masa 1000 ziaren. Najwięcej w wypadku odmiany Zentos (o 18 g), a najmniej u odmiany Trend (o 7 g). Średni przyrost masy 1000 ziaren wyniósł 17 gram.
Rzepak
Tradycyjnie w tym roku dużym zainteresowaniem rolników cieszyły się pola z rzepakiem. W 9 odmianach rzepaku ozimego (Livius, Baros, Viking, Caletta, ES Nectar, Vectra F1, Dante, Astrid i Carina) sprawdzono skuteczność programu fungicydowego obejmującego 3 zabiegi:

jesienią:
  • Caramba 60 SL (1 litr na hektar) w stadium 14–16, rzepak miał wtedy 5–6 liści,

wiosną:
  • Caramba 60 SL (1 litr na hektar) w stadium 51, rzepak miał wysokość 20–30 cm,
  • Pictor 400 SC (0,5 litra na hektar) w stadium 65/69, w momencie kwitnienia – opadania pierwszych płatków kwiatowych.

Warto zwrócić uwagę na odmianę mieszańcową Vectra F1, której wysiano zaledwie 50 nasion/m2, czyli 3,3 kg/ha. Zwykle odmiany mieszańcowe wytwarzają więcej rozgałęzień i łuszczyn lub większe nasiona i mają wyższy potencjał plonotwórczy niż odmiany populacyjne.

Podobny program ochrony fungicydowej zastosowano w ubiegłym sezonie, z tym, że oprysk preparatem Caramba był wykonany tylko jesienią. Wtedy doświadczenie obejmowało 8 odmian: Caletta, Nectar, Digger, Carina, Lisek, Californium, Diplomat i Kronos.

W roku 2004 rzepak posiano po jęczmieniu jarym w ilości 3–4,2 kg/ha, co dało obsadę jesienią około 70 roślin/m2. Chwasty zwalczono w dwóch terminach. W pierwszym, zaraz po siewie, na połowie odmian zastosowano Nimbus 283 SE w dawce 2,5 l/ha. Na pozostałej części doświadczenia, w 5 dni po siewie, wykonano oprysk Butisanem Star 416 SC w dawce 2,5 l/ha.

Na początku października 2004 r. wykonano oprysk preparatem Caramba 60 SL w dawce 0,75 l/ha. Preparat ten oprócz zwalczania chorób (sucha zgnilizna kapustnych, szara pleśń) działa także jako regulator wzrostu i skraca wysokość roślin przed zimą, co zwiększa ich zimotrwałość i ułatwia przezimowanie. W Ulhówku w połowie listopada 2004 r. średnia wysokość roślin nieskracanych (8 odmian) wyniosła 34 cm, a skracanych 21 cm. Największe skrócenie nastąpiło w wypadku odmian Carina (20 cm) i Kronos (18 cm), a najmniejsze u odmiany Diplomat, bo zaledwie 2 cm, z tym, że rośliny tej odmiany i tak były bardzo niskie (nieskracane – 22 cm).

Preparat Caramba inicjował także wytwarzanie większej ilości zawiązków pędów bocznych. Lepiej rozbudował się także system korzeniowy oraz lepiej była wykształcona szyjka korzeniowa, a pąk wierzchołkowy był nisko osadzony.

Nawożenie azotowe wiosną 2005 r. wykonano w dwóch terminach: przed ruszeniem wegetacji i po dwóch tygodniach, w fazie zielonego pąka. W każdym z tych terminów zastosowano 100 kg azotu na hektar w formie saletry amonowej (ogółem 200 kg/ha azotu). Dwukrotnie zastosowano także nawozy dolistne, dodając je do insektycydów przeciwko szkodnikom (Basfoliar 36 Extra – 8 l/ha, Basfoliar 12-4-6 – 8 l/ha). Zabiegi przeciwko szkodnikom wykonywano trzykrotnie preparatem Fastac 100 EC. Pierwszy zabieg wykonano na początku kwietnia przeciwko chowaczom, drugi – na początku maja przeciwko słodyszkowi i trzeci – pod koniec maja przeciwko szkodnikom łuszczynowym. W pierwszym zabiegu dawka środka wynosiła 0,12 l/ha, a w dwóch pozostałych – po 0,1 l/ha (w ro-ku 2006 konieczne było jednak wykonanie 4 zabiegów przeciwko szkodnikom).

W momencie kwitnienia – opadania pierwszych płatków kwiatowych zastosowano nowy fungicyd Pictor 400 SC w dawce 0,5 l/ha. Chronił on rzepak przed zgnilizną twardzikową, czernią krzyżowych oraz szarą pleśnią.

W roku 2005 średnia zwyżka plonu po zastosowaniu obu oprysków wyniosła 0,8 tony z hektara. Najwyższa była w wypadku odmiany Digger (1 tona z hektara), a najniższa dla odmiany Nectar (0,6 tony z hektara), z tym, że trzeba dodać, iż odmiana Nectar plonowała jako jedna z dwóch najlepszych w Ulhówku. Zarówno w wypadku odmiany Dogger, jak i Nectar zebrano z hektara ponad 4,5 tony nasion.

Źródło: "Farmer" 15/2006

Podobał się artykuł? Podziel się!