Test samodzielnie sporządzonej mieszaniny przeprowadza się w celu oceny stałości powstałego roztworu, żeby sprawdzić czy nie zachodzą niepożądane reakcje, które mogą niekorzystnie działać na rośliny.

Do przeprowadzenia próby niezbędne jest przezroczyste naczynie, najlepiej szklane o pojemności 2-4 l. Wypełnia się je w połowie wodą (tą samą, która będzie wykorzystywana do zabiegu opryskiwania) o temperaturze powyżej 10°C. Przy temperaturze niższej niż 10°C mogą być trudności z rozpuszczaniem się niektórych składników.

Podgrzanie małej ilości wody do próby słoikowej nie stanowi problemu, ale większych już tak. Wodę, przeznaczone do zabiegów opryskiwania przechowywać można w zbiorniku pomalowanym na czarno, w którym szybko będzie się nagrzewać w czasie słonecznych dni. Ponadto niektóre komponenty, np. mocznik mogą wpływać na obniżenie temperatury wody, dlatego ta wykorzystywana w zabiegu musi być odpowiednio cieplejsza przy sporządzaniu mieszanin.

Po uzupełnieniu naczynia wodą, we właściwej kolejności dodaje się pozostałe komponenty, które mają być wykorzystane w mieszaninie zachowując odpowiednie proporcje dawek. Najpierw, jeśli to konieczne dodaje się tzw. kondycjonery wody, czyli preparaty poprawiające jej jakość. Kondycjonery dodaje się jeśli woda jest zbyt twarda, dla obniżenia pH roztworu. Obniżenie pH cieczy poprawia mieszalność i zmniejsza wytącanie np. osadu.

W kolejnym etapie dodaje się nawozy, następnie preparaty środków ochrony roślin zaczynając od najbardziej stałych. Pierwsze wprowadza się preparaty w formie proszków lub granul (WP, WG), dalej koncentraty do sporządzania zawiesiny (SC), następnie koncentraty do emulgowania (EW, EC, SE), w dalszej kolejności koncentraty do sporządzenia roztworów (SL, SG, OD).

Przed dodaniem preparaty powinny być rozcieńczone niewielką ilością wody i tak ja do zbiornika opryskiwacza wlewa się je powoli.

W trakcie dodawanie komponentów sprawdza się czy: wytrąca się osad, następuje rozwarstwienie roztworu, tworzą się „fusy, nitki”, ciecz się burzy- pieni, warzy. Takie efekty świadczyć mogą o niekorzystnych reakcjach, a mieszanina może działać toksycznie na rośliny.

W praktyce przy wykorzystaniu preparatów fungicydowych (kilkuskładniowych) często obserwuje się powstawanie osadu. Przeważnie nie wpływa to na działanie preparatu, jednak przy wykorzystaniu takiej mieszaniny bezwzględnie trzeba pamiętać o dokładnym wymyciu zbiornika opryskiwacza przed kolejnym jego użyciem.

Jeśli próba słoikowa wypadnie pozytywnie i nie obserwuje się niekorzystnych reakcji roztworu, można przystąpić do sporządzania mieszaniny w opryskiwaczu zachowując tą samą kolejność dodawania preparatów.

Podobał się artykuł? Podziel się!