Turkuć należy do świerszczy i większość swojego życia spędza pod ziemią. Dorosły owad, długości 5,5 cm jest barwy brunatnoszarej. Posiada skrzydła przednie skórzaste i tylne szerokie i błoniaste. Podczas godów potrafi wyjść na powierzchnię i przelatywać na niewielką odległość. Za pomocą silnych, przednich odnóży, kształtu łopatowatego i zaopatrzonych w zęby, drąży korytarze w poszukiwaniu pożywienia.

Larwy i dorosłe świerszcze żywią się korzonkami roślin. Drążąc korytarze, tuż pod powierzchnią gleby owad powoduje podgryzanie i podrywanie młodych roślin, które następnie więdną i zasychają. Turkucie najbardziej szkodliwe są w próchnicznej ziemi, tam gdzie był stosowany obornik. Oprócz pokarmu roślinnego żywią się także dżdżownicami i ślimakami.

Turkucie zimują w glebie na głębokości 50-100 cm. W maju opuszczają kryjówki, a w czerwcu samice składają jaja w gnieździe, które znajduje się na końcu korytarza, 3 cm pod ziemią. Aby gniazdo nagrzewało się, samica wokół niego podgryza korzenie roślin, które gnijąc wydzielają ciepło. Po wylęgu, larwy pozostają w gnieździe aż do jesieni.

W okresie wegetacji turkucie można wyłapywać za pomocą pułapek, które zakładamy w pobliżu ich gniazd. Mogą to być głębokie słoiki lub puszki, w których umieszczamy nawóz organiczny. Turkucie podczas swoich wędrówek wpadają do środka pojemnika i nie mogą się z niego wydostać. Owady można również wyłapywać na koński obornik, który skutecznie zwabia samice. Nawóz należy umieścić w dołkach (50 x 50 x 50 cm) i przysypać ziemią. Pułapki powinny być sukcesywnie przeglądane.

W wyłapywaniu turkucia pomocne są też drobne zabiegi uprawowe, takie jak: motyczenie, zruszanie gleby wokół roślin. Podczas zabiegów owad może wydostać się na powierzchnię i wówczas powinniśmy go schwytać. W wyłapywaniu turkucia skuteczne jest także zalewanie jego korytarzy wodą. Zagrożony owad również wydostaje się na powierzchnię. Turkuć nie lubi zapachu olszy czarnej, dlatego gałązki tego drzewa, najlepiej okorowane, umieszczamy na trasie wędrówki owada. Należy wspomnieć, że turkucie są zwinne i zagrożone mogą szybko zakopać się w ziemi. W walce ze szkodnikami ważna jest też jesienna, głęboka orka.

Podobał się artykuł? Podziel się!