Czarna plamistość (Marssonina rosae) uznawana jest za najgroźniejszą chorobę róż, zwłaszcza wielkokwiatowych. Choroba grzybowa poraża zazwyczaj w pierwszej kolejności najstarsze liście, u podstawy krzewu. Zarodniki grzyba zimujące w glebie podczas dużej wilgotności zarażają dolne liście krzewów. Choroba jest uciążliwa, gdyż poraża wiele gatunków i odmian róż prowadząc do masowego opadania liści i tym samych osłabiając rośliny.

Objawem występowania choroby są pojedyncze, na początku czerwonobrunatne, o nieregularnych brzegach plamy, które z czasem czarnieją i zlewają się ze sobą. Plamy znajdują się na górnej stronie liści. Przy silnym porażeniu liście żółkną i opadają. Pędy osłabionych róż nie dojrzewają przed zimą i mogą być uszkadzane przez mróz. Występowaniu choroby sprzyja długotrwała deszczowa pogoda, niewłaściwe podlewanie (po liściach), pozostawianie na zimę porażonych grzybem liści oraz zbyt gęste nasadzenia.

Walkę z chorobą należy rozpocząć od zabiegów agrotechnicznych, polegających na zbieraniu i paleniu chorych liści. Na liściach odmian odpornych może pojawiać się plamistość, jednak liście nie żółkną i nie opadają. Należy interwencyjnie wykonać oprysk jednym z preparatów: Score 250 EC, Skower 250 EC, Amistar 250 SC, Bravo 500 SC, Topsin M 500 SC. Najczęściej dwa opryski nie wystarczą, dlatego należy powtarzać je kilkakrotnie co 5-6 dni i to najlepiej różnymi środkami.